Nederlands Quotes

Het woord waardoor Nederlanders altijd verraden dat ze Nederlands zijn is 'hè'. 'We went to Disney World, hè, and the kids really liked it, hè.

Er zijn vele wegen die hij in het leven kan nemen en ik wil zijn atlas zijn.

Het eerste waar Nederlanders aan denken, als ze iets willen verkrijgen dat hun eigen land niet oplevert, is niet het zelf te gaan maken, maar het te zoeken in den vreemde.

Met een Nederlander valt niet te discussiëren. Hij heeft tot het einde toe gelijk en daalt met deze zekerheid opgewekt het graf in.

Immanuel Kant" "Noch wal

Het probleem met Nederlanders en genieten is natuurlijk dat we er te veel over nadenken. We mogen pas met vakantie als we er eerst hard voor gewerkt hebben. Een beloning zonder dat daar eerst voor geleden is, past neit bij onze calvinistische mentaliteit.

Wij zijn naar het front geroepen. Omdat het moet, omdat ons land ons nodig heeft.

Wij hebben meerdere ijstijden overleefd, we hebben mammoeten gevloerd, wij zijn dragers, wij zijn erfgenamen van de grootste beschaving die ooit heeft bestaan.

Ik geloof soms dat de koppigheid waarmee mensen aan tradities vasthouden, voldoende is om iedere hoop op te geven dat de mensheid door rationele maatregelen gelukkiger zal worden.

Aldus werd hij vanzelf een Bekende Nederlander, zoals de bovenlaag van culturele volksvertegenwoordigers heette die waren aangeraakt door het televisielicht.

Het is een masochistische ketterij, dit geseculariseerde zondvloedgeloof, dat zich in deze tijd heeft meester gemaakt van de harten en geesten van onze bestuurders. Een manie, vergelijkbaar met de doodscultus die ooit Paaseiland teisterde.

(...) ik zat opgescheept met zoveel ik's dat ik soms 's avonds een ommetje door het bos ging maken om even alleen te zijn.

Jongens waren we - maar aardige jongens. Al zeg ik 't zelf

sneeuw komt er altijd bovenop" Dit is mijn favoriete citaat . Het is de laatste zin van het boek, dit zinnetje wordt vaak vermeld doorheen het boek als het hoofdpersonage genaamd C. Snow het moeilijk heeft,( snow betekent sneeuw in het nederlands). het is dus een zeer krachtige zin om het boek mee af te sluiten.

Onvervreemdbaar Dit wordt ons niet ontnomen: lezen en ademloos het blad omslaan, ver van de dagelijksheid vandaan. Die lezen mogen eenzaam wezen. Zij waren het van kind af aan. Hen wenkt een wereld waar de groten, de tijdelozen, voortbestaan. Tot wie wij kleinen mogen gaan; de enigen die ons nooit verstoten. ------------------------------------------------------------ uit: "Niet nog een boek" van Ida Gerhardt (1905-1997)

Holland is precisely a country of lean, fatless two-meters-high vampires. The living ones in Holland are only the buzzed-up-coffee Indonesians, whom they inherited from the possession of Indonesia, islands of exotica and spices. In actual fact Holland is a railroad stage between France and Germany across Belgium, along the boring coast of a gray sea. In Holland 20 million of vampires live behind the protection of a concrete-laid coast

Een avontuur was niet voor lafaards, maar voor dapperlingen!

Het viel haar best zwaar, maar het verleden mocht haar heden gewoonweg niet stelen, tòch?

Nederland moet haar 'kinderen' een kritische geest leren. Dat ontbreekt behoorlijk, zeker op geopolitiek vlak.

De Nederlandse literatuur wordt helaas niet alleen door de Nederlanders zelf voor onbeduidend gehouden.

De officiële taal was het Frans, zowel voor de Congolezen als voor de kolonialen. Pas in 1957 kregen de Vlamingen het recht op rechtspraak in het Nederlands.

Je kop niet boven het maaiveld uit mogen steken? 'Zooo nederlands.

Wilders gooide met zijn uitspraak over ‘minder Marokkanen’ een grote steen in een stille vijver. Want waar gaat het om. De Marokkanen moeten kiezen: Of ze zijn Nederlander, en dan weten ze ook dat iedereen in Nederland mag zeggen wat hij wil zeggen. Geert Wilders dus niet minder. Of ze zijn hier gewoon als gasten. Dan moet voor hen een andere regeling gelden.

Het geluk heeft zich niet verstopt in verre paradijzen, achter de horizon of achter de volgende bergkam, maar houdt zich schuil in de naaste omgeving, binnen loopafstand, als het ware.

Nee, het rampzalige was wanneer ze je begonnen te vragen 'wat je nou eigenlijk wilde in dit leven?', terwijl ze zelf toch het beste voorbeeld gaven van hoe je het in elk geval niet aan moest pakken.

Dat ze iemand blij kon maken met zoiets als een glas limonade bracht haar een gevoel van heel simpel geluk. Het soort geluk dat nergens van afhing, dat er gewoon altijd wel was en je af en toe terloops even aanraakte.

Wat ik denk te begrijpen, zeg het maar als ik me vergis, is het je thuis voelen in Berlijn. Daar is de geschiedenis minder weg dan in Nederland, tenminste, zo onderga ik het. Je ergens thuisvoelen is niet per se positief.

Ik waardeer het vanavond gevoerde debat. Het was precies, concies. Maar ik weet dat er onder jullie nog te veel spreken. Ieder woord in de klas moet bevel zijn. Het bevel is kort. Het woord in de klas kan korter zijn.Wij moeten de spreekwoordelijke wijdlopigheid van de Nederlander bekampen, logenstraffen. De taal van de regering, hoog en laag, de taal van de wetten, de taal van de kranten is mij een gruwel. Ik lees geen kranten meer omdat van de tien woorden er niet één is verantwoord.Wij misbruiken onze taal steeds roekelozer. Wij prostitueren haar. Prostitutie is zedenbederf. Aan zedenbederf gaat een volk onder. Wij zijn op de helling. Als wij ons niet weten af te werken van de helling gaan wij onder aan onze taal, met onze taal.

Het volstaat te durven om te slagen; dat is een der geheimen van de macht en den luister dien, gedurende meer dan eene eeuw, onze naburen ten Noorden, de Vereenigde-Provinciën, genoten. Zonder eenigen twijfel bezitten wij gelijke bestanddeelen van voorspoed; waarom zouden onze bedoelingen niet evenzoo hoog strekken?

Komop, Soraia! pepte zij zichzelf op. Jij alleen kan jouw held zijn!

Toen hij begon te zingen, wist ik dat hij de prins was waar ik als kind op wachtte.

Hield 'ie vroeger al zijn meningen en al zijn dromen stil. Nu was 'ie niks niet niemand nergens meer. Kan dus gaan waar 'ie maar wil.

Ik ga er stiekem tussen uit, een vluchtweg naar een nieuw begin.

Staren is ook schrijven.

2014 Van

Blijf lezen, blijf leren, blijf proberen. Als je altijd hetzelfde blijft doen, dan blijf je ook dezelfde resultaten krijgen.

Preschoolers are not familiar with the thorny issue of career choice

De behoefte om welgevallig te zijn onderwerpt de machtige aan het fijnzinnige oordeel van de smaak; de lust kan hij stelen, maar de liefde moet een geschenk zijn.

Het probleem met Nederland is dat Mark Rutte telkens heeft beweert dat hij geen visie heeft, en dat heeft hij ook niet, behalve dan de boel een beetje runnen. En je ziet waar je dan uitkomt, als je geen visie hebt, dan kan je ook geen leiding geven natuurlijk, want dan laat je gewoon door allerlei lobby groepen je beleid bepalen zo lang jij maar aan de macht kunt blijven en een coalitie meerderheid kunt vinden.

Het huwelijk tussen links Nederland en lichtgetint-orthodox-Nederland is er een dat barst van de ongerijmdheden en dat niet te doorgronden valt. Een gemeenschap die voor het leeuwendeel een geïmporteerd Staphorst is, een soort oriëntaalse SGP, met gesluierde vrouwen, vrouwen die achter de mannen bidden in de moskee, tegen abortus, tegen homo's en transgenders, tegen genderneutraliteit, tegen vrijheid van meningsuiting in de vorm van satire, tegen godslastering, vóór besnijdenis, vóór nationalisme en een eigen-volk-en-geloof-eerst-mentaliteit, met duidelijke rollen voor de geslachten, waarbij de vrouwen de piepers schillen en de mannen brood op de plank brengen, moderniteit-sceptisch en anti-feministisch, wat had die gemeenschap in godesnaam te zoeken bij het inclusieve links met de geheven regenboogvlaggen? Wie stemt er nu Erdoğan in het ene land en PvdA in het andere?

De katholieke voorvechter voor de bevrijding van de slaven was de Franse kardinaal Lavigerie, Aartsbisschop van Carthago en Algiers. In 1868 had hij de congregatie van de witte paters opgericht, met als missie het in tot dan toe ontoegankelijke gebied van Afrika paal en perk te stellen aan de slavernij. Dat onbekende gebied liep van de zuidgrens van de Soedan tot aan de Engelse koloniën van Zuid Afrika in zijn volle breedte. De eerste karavaan die Centraal-Afrika bereikte vertrok in 1868 vanuit Marseille, de reis ervaringen waren van die aard dat Lavigerie zijn mensen liet begeleiden door gewapende oud Zoeaven, zij hadden in Italië de Pauselijke staten verdedig tegen de nationalistische legers van Garibaldi die vochten voor de eenwording voor Italië, de Pauselijke troepen verloren die strijdt en de Zoeaven, waaronder veel Nederlanders die staatloos waren geworden keerde naar huis terug, daardoor waren de eerste Nederlanders die de Afrikaanse binnenlanden binnentrokken 3 Zoeaven. 

Waarom interesseerde die geschiedenis me zo? Omdat ik mezelf steeds iets heel simpels moest voorhouden: dat het uit bomen, velden en beken bestaande landschap om me heen, dat er zo authentiek en ongerept uitzag, in werkelijkheid het product was van vele eeuwen mensenwerk; het was net zo'n kunstmatig landschap als een stad dat is.

Toen het glossy magazine 'Hollands Glorie' in 2012 werd gelanceerd, was het coverinterview met RTL-presentatrice Irene Moors. Het blad legde uit waarom de keus op Irene Moors was gevallen: 'Irene Moors is het toonbeeld van Hollands glorie: lang, blond, blauwe ogen, niet bedreigend succesvol, niet over het paard getild, geestig, direct.' Deze opsomming suggereert vrij direct dat Nederlanders die geen 'blauwe ogen' hebben en niet 'lang en blond' zijn, geen onderdeel zijn van 'Hollands glorie' oftewel buiten het ideaalbeeld van 'de Nederlander' vallen. De term 'niet bedreigend' is hierbij cruciaal. Alles wat niet binnen die constructie van witheid past, is 'bedreigend'.

O, het was makkelijk om dingen op te geven en te beweren dat je vrij van de wereld was, gemakkelijk om kleine irritaties te vergeven en jezelf op de borst te kloppen, omdat je je verbeelde iets over mensen te weten. Maar dat het gemakkelijk was, betekende alleen dat je nog nooit iets van waarde opgegeven had, dat je nog nooit werkelijk op de proef gesteld was.

In Nederland wil ik niet leven, Men moet er steeds zijn lusten reven, Ter wille van de goede buren, Die gretig door elk gaatje gluren. 'k Ga liever leven in de steppen, Waar men geen last heeft van zijn naasten: Om ‘t krijschen van mijn lust zal zich geen reiger reppen, Geen vos zijn tred verhaasten. In Nederland wil ik niet sterven, En in de natte grond bederven Waarop men nimmer heeft geleefd. Dan blijf ik liever hunkrend zwerven En kom terecht bij de nomaden. Mijn landgenooten smaden mij: "Hij is mislukt." Ja, dat ik hen niet meer kon schaden, Heeft mij in vrijheid nog te vaak bedrukt. In Nederland wil ik niet leven, Men moet er altijd naar iets streven, Om ‘t welzijn van zijn medemenschen denken. In het geniep slechts mag men krenken, Maar niet een facie ranslen dat het knalt, Alleen omdat die trek mij niet bevalt. Iemand mishandlen zonder reden Getuigt van tuchtelooze zeden. Ik wil niet in die smalle huizen wonen, Die leelijkheid in steden en in dorpen Bij duizendtallen heeft geworpen... Daar loopen allen met een stijve boord - Uit stijlgevoel niet, om te toonen Dat men wel weet hoe het behoort - Des Zondags om elkaar te groeten De straten door in zwarte stoeten. In Nederland wil ik niet blijven, Ik zou dichtgroeien en verstijven. Het gaat mij daar te kalm, te deftig, Men spreekt er langzaam, wordt nooit heftig, En danst nooit op het slappe koord. Wel worden weerloozen gekweld, Nooit wordt zoo'n plompe boerenkop gesneld, En nooit, neen nooit gebeurt een mooie passiemoord.

Als je mij vraagt zijn er drie belangrijke stadia in de geschiedenis van de mens. In het eerste kende hij zijn eigen spiegelbeeld niet, evenmin als een dier dat kent. Laat een kat in een spiegel kijken en hij denkt dat het een raam is waarachter een andere kat staat. Blaast ertegen, loopt er omheen. Op den duur is hij niet meer geïnteresseerd; sommige katten tonen zelfs nooit enige belangstelling voor hun spiegelbeeld. Zo zijn de eerste mensen ook geweest. Honderd procent subjectief. Een ‘ik’ dat zich vragen kon stellen over een 'zelf’ bestond niet. Tweede stadium: Narcissus ontdekt het spiegelbeeld. Niet Prometheus die het vuur ontdekte is de grootste geleerde van de Oudheid, maar Narcissus. Voor het eerst ziet 'ik’ zich 'zelf’. Psychologie was in dit stadium een overbodige wetenschap, want de mens was voor zichzelf wat hij was, namelijk zijn spiegelbeeld. Hij kon ervan houden of niet, maar hij werd niet door zichzelf verraden. Ik en zelf waren symmetrisch, elkaars spiegelbeeld, meer niet. Wij liegen en het spiegelbeeld liegt met ons mee. Pas in het derde stadium hebben wij de genadeslag van de waarheid gekregen. Het derde stadium begint met de uitvinding van de fotografie. Hoe dikwijls gebeurt het dat er een pasfoto van ons gemaakt wordt waarvan wij evenveel houden als van ons spiegelbeeld? Hoogst zelden! Voordien, als iemand zijn portret liet schilderen en het beviel hem niet, kon hij de schuld aan de schilder geven. Maar de camera, weten wij, kan niet liegen. En zo kom je in de loop van de jaren, via talloze foto’s, erachter dat je meestal niet jezelf bent, niet symmetrisch met jezelf, maar dat je het grootste deel van je leven in een aantal vreemde incarnaties bestaat voor welke je alle verantwoordelijkheid van de hand zou wijzen als je kon. De angst dat andere mensen hem zien zoals hij is op die foto’s die hij niet kan endosseren, dat ze hem misschien nooit zien zoals het spiegelbeeld waarvan hij houdt, heeft de menselijke individu versplinterd tot een groep die uit een generaal plus een bende muitende soldaten bestaat. Een Ik dat iets wil zijn - en een aantal schijngestalten die het Ik onophoudelijk afvallen. Dat is het derde stadium: het voordien vrij zeldzame twijfelen aan zichzelf, laait op tot radeloosheid. De psychologie komt tot bloei.

Er was gewoon geen bewegingsruimte om helemaal niets te willen, dan begonnen ze meteen weer over je negatieve houding door te zagen, terwijl ik vind dat dat een van de steunpilaren van de vrijheid is, om het zo maar eens te zeggen, dat je nou eens een keer niet wilt kiezen tussen al die mogelijkheden die de wereld al voordat je geboren werd voor je heeft uitgedokterd en waar je zelf helemaal nooit om hebt gevraagd.

Vreemdelingen van niet-westerse herkomst zijn een typisch fenomeen van de postmoderniteit. Zo waren er in Nederland halverwege de jaren 1960 (golden sixties) minder dan 6000 vreemdelingen van Turkse of Marokkaanse afkomst. In België waren er 461 Marokkanen en 320 Turken. Bij aanvang van de postmoderniteit in 1970 waren er steeds nog maar 129.000 vreemdelingen van niet-westerse afkomst (toen vooral Surinamers) in Nederland. Eind 2015 waren dat er al 2.038.500 en tegen 2060 zullen dat er volgens het CBS 3.236.600 zijn. In België waren er in 1970 nog maar 82.888 niet-westerse vreemdelingen. In 2015 zijn dat er al 733.115. Tegen 2050 worden dat er 1.149.000. Ongeveer 70 procent van de niet-westerse vreemdelingen zijn in België moslim. In Nederland is dat slechts 50 procent. De niet-westerse vreemdeling in het straatbeeld is duidelijk een postmodern verschijnsel.

Nederlandse politici hebben serieus geblunderd en de woede van de Turkse president Ergogan op de hals gehaald door geen Turkse ministers toe te laten om te komen spreken voor Turkse Nederlanders. Die diplomatieke botsing had vermeden kunnen worden indien Rutte & Co een betere inschatting van Erdogan hadden gemaakt. Erdogan is uitermate bedreven in opruiende politiek. Indien Nederlandse politici iets meer bedreven waren geweest in psychologisch inzicht dan in stemmengraaierij hadden ze kunnen weten dat de weigering hen als een boomerang in het gezicht zou vliegen. Het is inderdaad ondemocratisch om iemand, ook al is die autocraat die in eigen land democratie en pevsvrijheid monddood maakt, de vrijheid van spreken te beletten. Je kan niet toestaan dat zijn tegenstanders wèl spreekrecht hebben en hij niet. Natuurlijk steven je dan af op gewelddadig protest. Hoeveel slimmer waren de Fransen om een Turkse minister wél spreekrecht te geven: geen haan die er om kraaide. En als De Roover van NVA zich uit de naad wringt om vurig het spreekverbod te bepleiten, dan bewijst hij dat hij enkel een Vlaams Belang Light is zoals Rutte een light-versie van Wilders is.

De vlag van Anton Mussert, Nederlands politicus, is voortaan verdeeld in drie stroken.

Het zwemt wat onwennig tussen de visjes.

Nederland weigert te luisteren en kijkt niet naar het gezicht van mijn familieleden ondanks herhaaldelijk verzoek vanuit mijn kant, hiermee te stoppen.

Nederland is alleen met zichzelve gelukkig en vraagt zich niet af, hoe het met mij of mijn familie gaat, want Linda de Mol met haar Viagra partij zijn nou eenmaal evenwichtig. Ik zou zeggen, je krijgt hier meer dan spijt van. Nazi NSDAP Holland.

Heel Nederland vs. 1 vrouw.

Doelbewust reageert de Nederlandse staat in samenwerking met de Politie Nederland en Het Koninklijk Huis zich af op de vrije inspiratie van één jonge vrouw.

Nederland viert feest dankzij Fokker!

Nederland is gevangen in het gemaal Holland.

Politie Nederland is doorgezet richting Duitsland om te werk gesteld te worden in fabrieken.

De Hollandse Nederlander kenmerkt zich van thuis uit door zwarte Kolenschoppen.

Nederland heeft zich buiten de lijn geplaatst, pas sinds kort na 850 jaar. Duits voor jachtmeester. Join the Party. Het klinkt immers, niet inmiddels, mij, me en ik als muziek in de oren.

Indië is een materieel land? Neen… de Hollanders zijn er materialisten, en zien dan Indië, zooals ze zelf zijn… maken het zóó. Zij leven niet in Indië, zij jagen er alleen naar voordeel. Een jacht naar geld, woest en zonder mededoogen, niet om en voor Indië, maar voor zichzelf, om zelf binnen te zijn… zoo spoedig moogelijk te repatrieeren… In koeler klimaten rust te zoeken en het leven te genieten. Het laatste zegt alles… Het zegt, dat Indië voorbeschikt is eenmaal geen Nederlandsch-Indië meer te zijn…

Al ’n jaar geleden heb jij gezegd, toen heb je tegen mij gezegd: „Wie van Indie ’n mooi land wil maken, die moet beginnen met alle sienjo’s er uit te trappen!” Nou vraag ik aan jou, Hollander, hoe komen wij, sienjo’s, hier! Wie hebben wij gevraagd om hier te mogen zijn! Als jij, Hollander, Indië niet mooi kunt vinden mèt sienjo’s, waarom roep je je mede-Hollanders dan niet ter verantwoording, die aan ons bestaan schuldig zijn. Moeten wij, sienjo’s, er uit getrapt worden, nadat we er door de Hollanders zijn ingetrapt?

Zonder ‘wij’ geen phrasen en geen sonnetten. Zonder ‘wij’ geen oorlogen en geen apostelen. Bij ‘wij’ bestaat de wereld en door ‘wij’ wil zij voortdurend vergaan.

Op zijn hurken ging hij zitten kijken hoe twintig mieren het sleepwerk organiseerden van een vracht honderdmaal zo zwaar als zijzelf. Mieren, een reuzenvolk dat bij miljarden uitzwermde over de aarde. Mieren in honderden soorten, mieren die andere mieren melkten en mieren die wolkenkrabbers bouwden en bomen afbraken. Mieren, éen kleine donkere glinstering van de grote onbegrepen kosmische kracht die leven heet.

De moeder van mijn moeder was een Javaansche vrouw. Meent u dat het geestig is, majoor, om mij daarom te bespotten? U hebt in Breda de academie doorloopen. Daar hebt u, toen u jong was, het een en ander moeten leeren van de Geschiedenis der Hollanders op Java. In die geschiedenis vindt u eindelooze reeksen opstanden waarbij Hollandsche moeders en kinderen werden vermoord. Moet u nu nog van mij leeren, hoe vaak het gebeurd is, dat Javaansche baboes met gevaar voor eigen leven getracht hebben de Hollandsche kinderen te redden, die aan haar zorgen waren toevertrouwd? Is u uit de geschiedenis der Hollanders op Java vergeten, majoor, hoeveel Javaansche vrouwen zich voor die kinderen aan stukken hebben laten hakken?…. Als u dat niet weet, dan kent u de geschiedenis van Nederlandsch-Indië slecht. En als u het wel weet, schaam u dan, als u iemand een sienjo noemt.

Ook uit de gewoonste dingen weet ik kopij te distilleren, al amuseert het mij dan meer het hedendaagse mandarijnendom en de nieuwbakken adel van de kiesurne op de hak te nemen.

Mensen die het schavot nog het enige boeiende schouwtoneel vinden, hoeft men niets meer te zeggen. Zij staan daar het ene moment als de auteurs van het stuk, het volgende moment als de acteurs; zouden ze af te leiden zijn, of moet men proberen hun publiek weg te lokken? Nee, laten wij ons de moeite besparen. Op dit moment is de wereld van de politiek alles, en de wereld van de literatuur niets.

Dekolonisatieprocessen worden vaak herleid tot een nationale strijd tussen kolonisator en kolonie – Frankrijk met Algerije, België met Congo, Duitsland met Namibië, Portugal met Angola, Engeland met India en Nederland met Indonesië – het lijkt wel een soort streepjescode. Maar naast die verticale component zijn er ook altijd tal van horizontale processen. Buurlanden spelen mee, bondgenoten, lokale milities, regionale spelers, internationale organisaties enzovoort. Die mogen niet weggefilterd worden. Als we dat doen, blijven we de westerse natiestaat en zijn koloniale grenzen als referentiekader hanteren. Dan zijn we nog steeds negentiende-eeuws bezig. Wie enkel door de schietgaten van het verleden kijkt, ziet niet per se het hele landschap. De tijd is rijp om die nationale focus los te laten en de globale dimensie van het dekolonisatieproces te zien. Ja, dat vergt inspanning. Een kluwen is lastiger te ontwarren dan een schema met twee kampen, maar de historische werkelijkheid is nu eenmaal geen schema. En dat geldt zeker voor de Indonesische geschiedenis.

Colofon Van Dale Groot woordenboek Engels-Nederlands © 2014 Van Dale Uitgevers, Utrecht/Antwerpen De merknaam Van Dale is voor alle publicaties van Van Dale Uitgevers als merknaam beschermd. Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze data mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt,

The musical and the production embraced cheap bohemianism, and a clever, similarly minded marketing campaign sold cheap tickets to anyone who wanted to camp out on the street outside the run-down Nederlander Theater, which is right up the street from the gritty Port Authority Bus Terminal and was frequently populated by homeless people at the time. An astonishing number of young audience members enthusiastically took up the challenge, often sleeping on the street all night, and often for a remarkable number of repeat visits. According to Elizabeth Wollman, the marketing campaigns for rock musicals often have to be particularly innovative because of the difficulties of selling this kind of musical, and Rent was no exception.8 But the invitation to join the onstage community of Rent—the invitation for the audience to imagine themselves as the offstage counterparts to the characters—was an easy leap. That invitation is built into the story, the lyrics, and the performance style of the songs in the show, which were sung either directly to the audience, at standing microphones set downstage left and right, or into the obvious radio microphones the actors wore on their heads, with the accompaniment of an onstage rock band.

Wanneer een grootvader en een kleinzoon volkomen dezelfde ‘politieke overtuigingen’ hebben, dan is er veel kans, dat de grootvader een onzelfzuchtig, eerlijk en kloek man was en de kleinzoon een egoïst en een sukkel is.

Met drank of aan de schrijftafel kun je ontsnappen aan je eigen ego. Schrijvers zijn, net als andere kunstenaars, egocentrische mensen, en juist egoïsten hebben behoefte aan dat verlies van ego.

Al jaren klinken de stemmen van hoogopgeleiden in Nederland sterker, worden hun voorkeuren sterker vertaald in beleid en die van laagopgeleiden amper.

Waarom schrijft u?' Er wil me maar één antwoord te binnen schieten dat voor mijn gevoel de vrager niet met een kluitje in het riet zou sturen: de microfoon door de zaal keilen, het podium in elkaar trappen, de hele sprekersinstallatie afbreken. Duidelijk antwoord, nietwaar: hij schrijft omdat hij niet wil spreken. Maar de wereld, die zo gevaarlijke plaats, heeft geen ruimte voor zulke eenvoudige antwoorden, zo oprecht.

Zoodra een verliefd mensch naar een maan kijkt wordt die rooder en grooter en mooier, dat is een algemeen bekend natuurverschijnsel.

Vreemd bleef de vrouw van het heden de drie primitieve mannen van een vorige generatie aanzien met den voor hen onbeschaamden blik. Zij hadden het pijnlijke gevoel met den blik gemonsterd te worden, waarmee zij vroeger zelf vrouwen aankeken en op haar vrouwelijke waarde schatten. En het was een oogenblik, als voelden zij zich het zwakkere geslacht en stond daar voor hen het sterkere: de moderne vrouw.

Maar je moet niet vergeten,' kwam Gökhan tussenbeide, 'dat de regels van de islam een enorme hoeveelheid mensen verbonden hebben. Door die regels horen ze bij elkaar en worden ze behoed voor slechte dingen. Hoeveel schade heeft alcohol bijvoorbeeld al niet aangeircht in de geschiedenis? Véél meer dan wij weten. Mensen hebben altijd behoefte gehad aan verdovende middelen en ze hadden daar altijd alles voor over als ze eenmaal verslaafd waren. Ik ben ervan overtuigd dat die regels veel nut hebben.

Die eerste avond in bed vroeg ze zich af waarom ze ook alweer zo naar Nederland verlangde. Het was er koud, er waren geen leuke brieven en de buren hadden hen niet verwelkomd. Er leek niets leuk aan Nederland.

Eigenlijk was het, dacht Meryem weleens, alsof ze elkaar al hun hele leven en nog langer kenden, zo vertrouwd waren ze. Het leek wel of ze zonder woorden met elkaar spraken.

Meryem was trots dat ze zoveel talen door elkaar heen kon verstaan. Het was heerlijk om langs de wonderen van haar land te trekken, haar talenkennis te gebruiken, buiten in de zon te zijn, liefdevolle aandacht van de mensen [toeristen] te krijgen en nog geld te verdienen bovendien.

Maar je moet niet vergeten,' kwam Gökhan tussenbeide, 'dat de regels van de islam een enorme hoeveelheid mensen verbonden hebben. Door die regels horen ze bij elkaar en worden ze behoed voor slechte dingen.

Allah was groot en zijn wijsheid oneindig

In stilte bewonderde Meryem de natuur. Wat was de mens zwak vergeleken bij natuurkrachten.

Waarom hield zij eigenlijk niet zo van haar moederland? Nederland was toch meer haar vaderland, al durfde ze dat thuis nooit hardop te zeggen. Ze sprak beter Nederlands dan Turks, maakte zoiets uit voor het land dat je je vaderland noemde? Was de taal die je het beste sprak de taal van je vaderland, ook al lag het land van je ouders in een ander werelddeel?

Uiteindelijk kwam ze weer uit op de vraag: was ze nu Turks of Nederlands en welke nationaliteit was voor haar het belangrijkst?

Westerlings rechterhand, onderluitenant Vermeulen, en twee knil-officieren, majoor Stufkens en kapitein Rijborz, trokken door naar het noorden en tilden de ‘methode-Westerling’ naar een nieuw triest niveau. Lijsten met verdachten werden achterwege gelaten, ondervragingen bleken overbodig. Als geen enkele rebel gevat kon worden – velen waren allang naar het binnenland gevlucht – haalden ze gewoon de plaatselijke gevangenis leeg. Oppakken, schieten en vooral zorgen dat het gezien werd. Abubakar Lambogo, een rebellenleider die terugkwam van een militaire vergadering, werd niet alleen gedood, maar ook onthoofd, waarna zijn hoofd publiekelijk werd tentoongesteld. ‘Elke week gingen wij op de marktdag naar Enrekang. Toen we daar waren, zagen we bij de ingang van de markt het hoofd van Abubakar Lambogo op een paal gespietst staan. Ik keek heel kort, maar herkende hem meteen. Hij kwam soms thuis bij ons op bezoek. Er stonden veel mensen omheen. Het hoofd werd bewaakt door soldaten van het knil.’ Een andere ooggetuige wist precies welke bedoeling hierachter stak: ‘De Nederlanders deden dit doelbewust om de mensen van Enrekang en omstreken bang te maken. Ze durfden hun huizen niet meer uit. Er waren enkel donkere knil-soldaten daar, ik vermoed dat het Ambonezen waren. Hun kapitein heette Blume, maar die zag ik niet. Een van hen zei: “Hier is jullie held!” Ik zweer op mijn geloof dat het Nederlandse leger dit deed.’1024 In september 2020 kende de Nederlandse staat de zoon van de onthoofde Lambogo een schadevergoeding van 874,80 euro toe. De zoon heeft het bijzonder lage bedrag geweigerd

Wat is een Nederlander? Wie zich als Nederlander identificeert, onderscheidt zich in taal, kleding of eetgewoonten van de Belgen, de Duitsers, de Engelsen enzovoort. De verschillen met andere naties bakenen het 'wezen' van de Nederlander af. Nationaliteit wordt gedefinieerd door een 'buitengrens'. Maar Nederland kent ook een 'binnengrens', want welke Nederlander is de ware Nederlander? Erasmus? Rembrandt? Drees? Beatrix? Cruijff? De vacature is door de eeuwen heen door steeds andere personen en groepen vervuld. Zijn het de arbeiders die het land hebben opgebouwd? De middenstanders als motor van de economie? Is het de dominee-koopman? De ware Nederlander verandert voortdurend van gezicht.

In Nuenen heeft Vincent van Gogh gewoond, om precies te zijn van 5 december 1883 tot 24 november 1885. Geen dag langer, geen moment eerder. De schilder was een jaar of dertig en woonde bij zijn ouders, in de pastorie midden in het oude dorp: Berg 26. Hij werkte hard en had het zwaar, zoals altijd. Het beroemdste doek dat hij in Nuenen schilderde, was 'De aardappeleters'. Intussen flirtte hij met het buurmeisje. De pastorie staat er nog steeds, in Nuenen. En er woont ook nog steeds een dominee - in dit geval dominee Wijlhuizen, die op zijn houten naambordje naast de bel in het Nederlands en het Engels heeft staan dat aanbellen geen zin heeft en dat in het huis geen rondleidingen worden gegeven. Toch maar even aanbellen. Wat is het geval? In de tuin van de pastorie staat een perenboom, die Van Gogh zou hebben geschilderd. En de dominee heeft een kapvergunning voor de boom aangevraagd, want de boom is hartstikke dood. Dit heeft onmiddellijk tot een storm van verontwaardiging in Nuenen geleid - een boom omkappen die Van Gogh geschilderd heeft, schande! Dat is cultureel en historisch erfgoed, daar blijf je met je tengels van af! Goed. De dominee doet vrijwel onmiddellijk open. Het is een frisse, blakende man met ironische bruine ogen. Hij ziet er niet uit als een dominee, maar dat komt misschien omdat ik al zo lang niet in de kerk ben geweest. Hij doet meer aan een dierenarts denken. Vrolijk gaat hij me voor naar de achtertuin van de pastorie. In de keuken zit zijn vrouw de krant te lezen. De dominee begrijpt alle commotie niet zo goed. Van Gogh heeft de boom geschilderd - het schilderij is dan toch het erfgoed, of niet? Kijk, daar staat de boom.

Zeg, Pa, je moeder was toch een Chinese? Dus jij bent een halve Chinees. En ik een kwart Chinees, die de weg in zijn DNA volgt met het snuffelen in de 'I Tjing', dat raadselachtige 'Boek der Veranderingen'. De 'I Tjing' zegt ergens in Hexagram 29: 'Want alleen door herhaling neemt de leerling de stof in zich op.' Helaas kennen ze hier in Holland geen kritische zelfreflectie. Ze leuteren maar wat over slaven, koelies, gastarbeiders en de kinderen van de koloniale liefde. Ooit verspreidden ze jullie eerste generatie Indischen over gans het land: in elke straat een Indische famile was zo'n beetje het quotum in de jaren vijftig. Ze hadden jullie beter in een getto kunnen stoppen. Den Haag-Zuid zou een populaire wijk zijn geworden, met ons, de volgende generaties, als de laatste resten gemixt tropisch Nederland achter de ramen en balkonnetjes, met elke zaterdag een braderie met Hawaiaanse muziek, indorock, vliegeren en lootjes trekken. Nu wonen de 'allochtonen' er bij elkaar, en hinderlijk veel politieauto's patrouilleren in de straten.

Hij droeg altijd een vlinderdas. En hij rookte. Ook in de klas. Dat mocht in die tijd nog. Veel docenten rookten in de klas. Er was een andere docent die werkelijk de hele les door rookte en zijn sigaretten inhaleerde alsof hij de nicotine heel nadrukkelijk tot onder de nagels van zijn tenen wilde stuwen. De man stierf betrekkelijk vroeg, maar toen was hij al geen docent meer maar burgemeester. Ergens. Ik las het in de krant. De man met de vlinderdas rookte juist heel nonchalant. Terloops bijna, maar ook zwierig, als dat tenminste geen tegenspraak is. Filtersigaretten waren het. Hij tikte ze met enige regelmaat uit een pakje dat hij in de rechterzak van zijn colbert bewaarde. Hij gaf Nederlands. Zittend meestal, vanuit een stoel die hij van thuis had meegebracht, vermoedde ik, een soort leunstoel, een stoel die wij thuis ook hadden.

Het enige, dat Nederland in me zal achterlaten, is het feit, om over een grens te worden getrokken.

Nederland, herrieland.

Een Nederlander die faalt is een ongeboren verliezer.

Cultuur' heet in Nederland, dat er geen musea, geen uitgeverij of bibliotheek, theater of lezing is, waar ik een begrafenisondernemer wil ontmoeten.

Het merendeel, van ons Nederlanders, heeft niet de eer om mij te leren kennen. De interesse ligt bij Matthijs van Nieuwkerk, Jeroen Dijsselbloem, Eva Jinek en Jeroen Pauw.

Nederland kent geen kernwaarden. Als een oude vrouw bloedt, doet men eerst de grond af. Mooi levenseinde.

Nederlanders hebben geen mentaliteit. Het is onmogelijk gebleken, mijn hele leven lang.

Eerlijk gezegd, heb ik de politie Nederland niet bepaald hoog staan. Maar goed, niet ieder is zich bewust van de verloren staat van zijn.

Nederlanders blinken erin uit, om zich anders voor te doen, als dat ze oorspronkelijk waren. Ik heb daar verder geen hekel aan.

Ik heb begrepen, dat het mogen doen van aangifte te Nederland, alleen toebehoort tot de lagere categorie. Mensen van hoge waardigheid zijn een andere mening toegedaan.

Ik wijs, Nederland, erop, dat mijn werk wereldwijd voorgoed is vastgelegd.

Ik draag wereldwijd een boodschap uit, terwijl in het jaar 2015, de politie Nederland mij de deur wees, in Tilburg en Den Haag.

En dan laten ze het afweten; voor de zoveelste keer.

Mensen die bij de hoeren horen, die horen bij de hoeren. Niet bij mijn ethiek. Nederland is Waylon en Waylon is Nederland.

It is a form of grace to become nothing but a task" -Hjalmar Nederland from Kim Stanley Robinson's "Icehenge

We moeten afscheid nemen zoveel mogelijk beperken in ons leven. Anders neem je het leven en het toeval niet serieus.

Mensen vragen wel eens, geloof jij in God, Martinus? En dan zeg ik ja, uiteraard. Wat ik er dan niet bij vertel is dat ik ook geloof dat hij donkergroen is, inferieur aan de mens en uit op het stelen van mijn portemonnee. Want dan zit er altijd wel een slimmerik tussen die vraagt of God dan ook een hoed op heeft, en of ik hem niet met een leprechaun verwar, een schepsel waar de Nederlanders nooit een woord voor hebben uitgevonden. En ik zou niet weten wat ik daarop moet antwoorden, behalve dan dat God absoluut een hoed draagt, en zeer waarschijnlijk met een klavertje vier rondloopt, wat hij ook wel nodig heeft want ik heb helemaal geen portemonnee.

Dankzij Heer Pechthold weten we nu dat het politieke midden 'leverbaar' is. En dat deze levering, uit de voorraadkast van de ethiek, het populisme zal gaan terugdringen. Lang leve het supermidden, eindelijk zijn de normale Nederlanders weer aan de beurt. Overigens, Heer Pechthold, hoe zit het met het dagelijks scanderen van het Wilhelmus in de tweede kamer? En mag ik u nog wel met 'heer' aanspreken?

De toneelschool waar ik in 1969 een jaar lang de afwas deed bevond zich in een oud kasteel in Devon, Dartington Hall, ooit een buiten van Hendrik de Achtste. Dartington was niet de ideale tussenstop op weg naar een filosofische faculteit. Het was onder meer een beroemde kostschool die werd bevolkt door een heerlijke troep artistiekerige jongelui die zichzelf te 'gevoelig' achtten voor zoiets 'rationeels' als de filosofie. Zij waren allemaal kunstenaars in de dop en geloofden heilig in het verschil tussen voelen en denken. Zij dansten, musiceerden en schilderden. Ik waste af. En 's avonds keken we allemaal naar de sterren. Ik wilde niet afwassen, ik wilde filosofie studeren, maar ik kende niemand die mij kon helpen of adviseren. In mijn onwetendheid had ik een boek van Karl Jaspers uit Nederland meegenomen: een Aula-pocket met de titel 'Kant'. Wat een teleurstelling. Ik kon het niet volgen en begon me een beetje grimmig te voelen tegenover die ongenaakbare citadel van filosofie, waarbinnen men naar ik hoopte aan de diepste vragen over mens, god en wereld sleutelde, zonder mij er evenwel in te laten. Ik kon tenminste nergens een toegang ontdekken en bleef buiten staan mokken, totdat ik op een dag in de familiebibliotheek in Darlington Russells 'History of Western Philosophy' ontdekte en voor onbeperkte tijd mocht lenen. UIt de sombere burcht die ik had opgedroomd, kwam deze opgewekte man naar buiten drentelen en met één handgebaar veegde hij mijn verongelijktheid weg. Met die ondeugende jongensachtige scherpte die het kenmerk is van zijn schrijven en denken, neemt Russell zijn lezers mee op een onvergetelijke reis door vijfentwintig eeuwen westerse filosofie. Je leest hem zo graag omdat je je steeds van zijn aanwezigheid bewust bent, terwijl hij Plato, Augustinus of Descartes voor je uitlegt. Afgezien van al die filosofen, kom je in dit boek vooral ook Bertrand Russell tegen en dat is een onvergetelijke ontmoetong.

Aurelio had de zwartste blik aan het hof doch zijn ziel was blank.

Er restte haar nu geen andere weg meer, dan die naar huis.

De medewerkers van het Nederlands Openbaar Ministerie laten zich onderbetalen tegenover de professionals van "Het Leger des Heils". Laatstgenoemden werken namelijk uitsluitend en alleen Pro Deo.

Mocht Maria nog op een melding van mij zitten te wachten, dan laat ik weten, niet meer op Jezus te mogen rekenen.

Het ergste nadeel van een hoge positie is de onvrijheid van meningsuiting. Hoe hoger je maatschappelijke positie hoe meer je je in zwijgen moet hullen. Vooral omdat de betekenis en het belang van een hoge positie voor mij verbonden zijn met het publieke domein, weegt dit zwaar. Het publieke domein is het forum voor meningsvorming, voor de weging van argumenten, voor de verwoording van visies. Hoe breder, hoe diepgravender, hoe origineler hoe beter. Misschien is deze gedachte over de openbare ruimte en een hoge positie altijd een droom geweest maar nu lijkt zij verder weg dan ooit. Toen koningin Beatrix, om nog even bij de les te blijven, op een onbewaakt ogenblik of misschien zeer bewust gekozen moment over de pers zei dat 'de leugen regeert' was Nederland te klein. Niet wat de koningin had gezegd stond ter discussie maar het feit dat zij met haar kritische opmerking haar boekje te buiten was gegaan. Het is interessant te bedenken dat het in vroegere tijden juist het voorrecht van hoger geplaatsten was om ongehinderd te kunnen zeggen wat in hun hoofd opkwam. Het volk zweeg. In onze tijd is dat in zijn tegendeel verkeerd. De politicus die zegt wat hij denkt, steekt zijn hoofd in de publieke strop. Zijn kiezer daarentegen is vrij te roepen wat hij wil - zijn schreeuw, rauw en ongearticuleerd klinkt overal op en wordt gehoord, al dan niet in honderd dagen.

Hoeveel Nederlanders hebben mij reeds verlaten, vanuit bestendigheid, het duidend woord, imitatio van een verloren, achterhaalde en stompzinnige evolutie?

Het begon met het uitbroeden van vogeleieren. Kosten noch moeite sparend liet vader uit Hamburg, uit Nederland, uit Afrikaanse zoologische stations bevruchte vogeleieren komen, die hij door reusachtige Belgische kloeken liet uitbroeden. Ook voor mij was dat een buitengewoon interessant bedrijf - die kuikentjes, ware wangedrochten in vorm en kleur, die zich uit hun ei pikten. In die monsters met grote, grillige snavels, die meteen na de geboorte onder vraatzuchtig gesis uit de afgrond van hun kelen werden opengesperd, in die salamanders met tere, naakte bochellijven, kon je onmogelijk de toekomstige pauwen, fazanten, auerhoenders en condors herkennen. In mandjes met watten gezet tilde dit drakegebroed zijn blinde, met vlies overtrokken koppen op dunne halzen op en kwekte onhoorbaar uit zijn stomme kelen. Met een groen voorschoot liep vader langs de planken heen en weer, als een tuinman langs zijn cactuskassen, en lokte ze uit het niets, die blinde, van leven pulserende blaasjes, die hulpeloze buikjes die de buitenwereld alleen in de vorm van voer ervoeren, die uitwassen van leven die tastend naar het licht kropen. En toen deze kiemen van leven een paar weken later naar het licht waren opengebarsten, stroomden de kamers vol met bont rumoer, het flikkerende gekwetter van hun nieuwe bewoners. Ze zetten zich op de gordijnlijsten, de randen van de kasten, nestelden zich in het gewas van de tinnen takken en arabesken van de veelarmige hanglampen.

Nederland erkent mij niet, voor wie ik ben en ik erken Nederland niet.

De laatste 44 jaren van mijn leven te Nederland, hebben totaal afgedaan. Alleen het laatste jaar bracht de totale overwinning!

Er is 1 moment in mijn leven geweest, dat ik in stilte boog voor mijn grootvader. Opa Petrus Hermans heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog op zijn manier zich ingezet voor de Bevrijding van Nederland. Hij heeft de bedden van soldaten opgemaakt en meegereden in de tanks van de Canadezen. Aan het einde van zijn leven, vertelde hij me vanuit achterin de kamer, op neerbuigende wijze dat hij eens de schoenen had gepoetst van Winston Churchill. Ik zie hem nog altijd staan.

That’s the S.D.’s favorite trick—feeling for a warm spot on a bed.” © Hans Poley/Nederlands fotomuseum, Rotterdam Two Jewish women during an actual drill of the hiding place in 1943.

we rijden door de nacht het licht schijnt voor ons uit het ronken van de motor is meer stilte dan geluid.

Mijn huis staat met boeken volgestapeld, het zijn er nu over de dertienduizend, denk ik, maar iedere keer als we in Engeland zijn brengen we er toch wel weer minstens honderd terug. Maar het is zo fascinerend om al die vaak kleine zaakjes na te speuren. In Totnes. In Westward Ho (nu helaas verdwenen). In Barnstaple. In Marlborough. In Ripon. In, ja, noem maar op. Een van de redenen is natuurlijk dat Engelsen zo'n enorm rijke literatuur hebben, ik zeg altijd: het creatieve genie van de Nederlanders is in de schilderkunst gegaan en van de Engelsen in hun literatuur; onze Shakespeare heet Rembrandt. En van al die boeken - zeker uit de eerste helft van deze eeuw - is dikwijls zo weinig herdrukt. Je moet dus de oorspronkelijke uitgaven hebben.

Kilometa mbili na ushei kidogo kutoka katika sanamu la Yesu Mtoto liitwalo Niñopa, katika Kanisa la Parokia ya Manispaa ya Xochimilco ('Sochimiliko') la Iglesia de San Bernardino de Siena, Mexico City, kulikuwa na nyumba ndogo ya siri ('safe house') ya Kolonia Santita iliyojengwa bila uzio wa ukuta au seng’enge isipokuwa miti iliyopandwa kuizunguka bila mpangilio wowote. Ndani ya nyumba hiyo Mpelelezi Maarufu Duniani John Murphy alikuwa akiteswa na magaidi kumi na mbili; waliokuwa wakiendelea kushangaa jinsi alivyookoka katika ajali ya ndege iliyoua watu zaidi ya mia tatu huko Uholanzi, na jinsi alivyoweza kuingia katika ofisi ya siri ya Panthera Tigrisi, kitu kilichomchanganya akili Tigrisi na makompade wote wa Kolonia Santita duniani kote. Bila Mtoto wa Rais wa Meksiko Debbie Patrocinio Abrego, na mwanasesere wa nyoka wa Mtoto wa Mwanasheria Mkuu wa Serikali Lisa Madrazo Graciano, John Murphy angeanguka.

Nederland, ooit een land van waarden en normen en nu een verlaten land waarin niemand elkaar nog vrijlaat. P. Hermans 17 augustus 2016

Het is een tekortkoming wanneer je jouw eigen tekortkomingen niet kunt inzien. Petra Hermans Nederland, 11 augustus 2016 Nuenen

zijn gedachten hardop uiten

2. communiceren met spraak

3. (iem.) door zijn woorden in de genoemde toestand of positie brengen

kletsen, roddelen

Ik blijf trouw aan mijn missie. Ik zal onder geen enkele voorwaarde afwijken van mijn onvoorwaardelijke toewijding en liefde. Petra Hermans Nederland, 16 augustus 2016

U mag mij, net als elke andere Nederlander, de hele dag haten.

Tatjana en Lex van Hessen uit elkaar, Nu Nederland.

Anale verkrachting door Politie Nederland.

Google belnummer in Heeft u een technisch probleem met uw Google-account? wij bieden google bellen nederland heeft ook een goede reputatie in de markt. we hebben enkele van de meest voorkomende accountgerelateerde fouten opgelost die zijn opgelost door onze Google-klantenondersteuningsteams, zoals: Kan niet in- of uitloggen op het account, Google-apps worden niet verwijderd, Chrome kan niet worden ingesteld als standaardbrowser, Tweestapsverificatie werkt nu in Gmail Alle e-mailberichten worden verplaatst naar de map Spam Kan geen nieuwe e-mails maken of ontvangen Problemen met video en audio in Hangouts en Meet Kan cache en cookies niet wissen Kan geen nieuw Google-account maken Foto's niet t uploaden in Drive, Kan geen nieuwe mappen maken in Google Foto's, Google Zoeken crasht continu etc.

Fijne penis Vrijdag avond, ANWB Nederland.

In vijf landen ligt de graad van postmoderniteit boven de 80 procent, in de vier Scandinavische landen plus Nederland. In zes andere landen ligt die graad van postmoderniteit boven de 70 procent: in Luxemburg, Frankrijk, België, IJsland, het Verenigd Koninkrijk en België. In vier bestudeerde Europese landen ligt de graad van postmoderniteit onder de 20 procent. In Griekenland, Kroatië, Roemenië en Turkije. Daar is de postmoderniteit nog niet doorgebroken. Het meest achtergebleven land is ongetwijfeld Turkije (waar zelfs de moderniteit nog niet ten volle is doorgebroken). De aanzienlijke verschillen tussen de verschillende Europese landen zijn een duidelijke aanwijzing dat de sociale processen, als bestudeerd door de sociale dynamica, diachronische processen zijn

Universitair onderzoek heeft aangetoond dat Nederlandse (en Belgische) Turken zich bovenal Turk voelen en slechts zeer bijkomstig Nederlander of Belg. Dat zou in meer dan 75 % van de gevallen opgaan. Ze vormen zeer gesloten conservatieve groepen die hoofdzakelijk contact onderhouden met de eigen bevolkingsgroep, waardoor de formele sociale controle er zeer hoog is. De meeste van die Nederlandse of Belgische Turken weten nauwelijks hoe de staatsstructuur van Nederland of België in elkaar zit, ze spreken thuis voornamelijk Turks, interesseren zich aan Turkse kranten niet aan lokale kranten.

Tien jaar penis haat en verkrachting, ANWB Nederland.

Men kan niet eens Nederlands of Engels spreken, laat staan schrijven.

Ik heb altijd zo mijn vraagtekens gehad en gesteld bij de gang van zaken te Nederland.

Doe het fijn, op jouw maniertje, Nederland, het is goed om niet te horen hoe ik de naam nog uit pruttel. Dat bedoel ik maar. Dag Nederlanden, dag. Ik vind jullie wel zo verschrikkelijk smerig.

Houtbond Nederland, wenst Sarah, een afgrijselijke dag.

(Am.)

Het begon eigenlijk pas nadat mijn boek Het zwart-witdenken voorbij vorig jaar een geweldig succes werd. Daarin schreef ik onder meer over Johan Maurits, en het boek verscheen precies in de periode dat het Mauritshuis begon te twijfelen aan de naam van het museum, omdat gesuggereerd werd dat het verleden van het Mauritshuis was ‘gepasteuriseerd’. Daarom stelde de uitgever voor om mijn Geschiedenis van de Nederlandse slavenhandel te actualiseren en opnieuw uit te geven.

Ik heb me een beetje geschaamd voor de wijze waarop ik in de vorige editie beschreef hoe het slavenvervoer in de zeventiende en achttiende eeuw plaatsvond. Ik kon destijds niet voorzien dat die beschrijving zoveel opzien zou baren. Ik had berekend dat de ruimte van een slaaf ongeveer zo groot was als de ruimte die een passagier heeft in de economy class van een Boeing 747. Dat is gehéél verkeerd gevallen: ‘De racist Emmer vergelijkt een slavenreis met een vakantiereis.’ Dat slaat nergens op en is kwaadaardige laster, maar goed. Ik heb de vergelijking dus maar weggehaald. Maar de berekening klopte, ik had precies de kubieke centimeters uitgerekend, dat kan ik zo laten zien. Bovendien heb ik onderzocht dat Duitse landverhuizers die in de achttiende eeuw door Nederlandse schepen naar Pennsylvania werden gebracht nog minder ruimte hadden aan boord.

Er is een situatie van geven en nemen ontstaan tussen beide partijen zodat die slavernij kon blijven bestaan

Je moet je ook realiseren dat ze ook niet vrij waren geweest als ze in Afrika waren gebleven. Ze waren al tot slaaf gemaakt.

Het probleem is dat het systeem in onze ogen zo verwerpelijk is, dat je er eigenlijk niet over mag praten. Ik vind dat je dat wel moet doen.

Er is ook emotionele literatuur over de bezettingstijd. Die oorlog was niet vrolijk in Nederland, maar in mijn schooltijd is alles zo geweldig overdreven, vooral de rol van het verzet. De feiten werden opzijgeschoven en als dat door was blijven gaan, waren we nooit tot nieuwe inzichten gekomen. Als we ons blind hadden gestaard op Anne Frank, dan hadden we nooit kunnen ontdekken dat Nederland in die tijd helemaal geen heldenrol gespeeld heeft.

Jan Pronk, voormalig minister voor Ontwikkelingssamenwerking, legde onlangs een rechtstreeks verband tussen het slavernijverleden en de huidige achterstanden in Afrika. Een onzinnige constatering. Slavernij kwam ook in Azië voor. Waarom zie je die enorme achterstanden nu niet ook in Azië terug? Het was ook maar een minderheid van de slaven die door de Europeanen naar de nieuwe wereld werd gebracht. De meerderheid werd in Afrika zelf verhandeld of ging naar het Midden-Oosten.

Het waren de in Europa woonachtige Europeanen die de slavenhandel wilden afschaffen. Zij wilden er over de hele wereld een eind aan maken. Dus ook ín Afrika en ook in het Midden-Oosten. Het was alleen wel belangrijk om argumenten te verzinnen om zo’n afschaffing te rechtvaardigen. Een van de argumenten die toen bedacht werden was dat door onze slavenhandel hele landen vervormd dreigden te raken. Maar dat argument is, naar nu blijkt, historisch onjuist. Als je naar de hoeveelheden kijkt en naar het feit dat slavernij al lang bestond voordat de Europeanen daar aan de kust verschenen, en dat die zelfs is doorgegaan nadat de Europeanen ermee waren opgehouden, dan zie ik op dit ogenblik geen wetenschappelijke argumenten om de slavenhandel voor de huidige economische positie van Afrika in de wereld eerste verantwoordelijkheid toe te kennen.

Mijn argument in mijn boek is dat behalve de slavenopstand in Haïti de slavenopstanden niet tot slavenbevrijding hebben bijgedragen, maar dat de beslissing om er een einde aan te maken in de hoofdsteden in Europa is genomen. Nogmaals, ik denk dat het fundamenteel nadenken over slavernij echt iets westers is. En de slavenopstanden hebben daar niet toe bijgedragen.

Mijn doel is om naar de laatste stand van zaken een verhaal over de slavenhandel te schrijven.

Maar dubbel vloek, maar dubbel schand' En dieper smaad tot leed Wie Neêrland heeft tot vaderland En 't vaderland vergeet!

Gewis, 'k heb allen lief in 't hart, Die list noch boosheid plegen; Hun aanzigt zij dan blank of zwart, Ik wensch hun heil en zegen; Maar Nederland wensch ik tienmaal meer: Dat, vrienden! is mijn liefdeleer.

Een wereldburger ben ik niet, Hoe grootsch die naam moog schijnen; De liefde, die mij God gebiedt, Begin ik met de mijnen: Ik knoop het eerst den broederband In 't mij gegeven vaderland

Een intellectueel, iemand die in staat is om onbevangen met ideeën om te gaan, is een zeer zeldzame vogel.

Als oprecht democraat eerbiedig ik iedere mening: het is immers het goed recht van mijn buurman altijd ongelijk te hebben.

Het modernisme rust niet voordat het van de vrouw een man en van de man een vrouw heeft gemaakt, en, alle onderscheid nivellerend, het leven doodt door het onder de ban van de eenvormigheid te leggen.

In de klas werd ik, tegen wil en dank, verantwoordelijk gehouden voor alle kwesties over Turken en Turkije. Ik was toch een Nederlander, moest toch een Nederlander worden?

Waarom laat ik mezelf niet horen? En waarom weeg ik mijn woorden als ik me uitspreek? Ik kan niet boos zijn op de overcompenseerder, het is dé dominante aanpassingsstrategie van de Nederlander-in-limbo, en het is, in alle eerlijkheid, de strategie waar ik het vaakst naar uitwijk.

Liever word ik ook niet geordend en geclassificeerd door institutionele actoren, zoals de overheid, het bestuur, en de politie. Nederlanders van kleur morrelen even aan het zelfbeeld van witte Nederlanders, heel even maar voelen ze de pijn van het 'benoemd worden' en hun incasseringsvermogen blijkt flinterdun.

Je kunt op je knieën gaan, dankbaarheid betuigen, nog zo hard je best doen en jezelf invechten, 'oorspronkelijke' Nederlanders bepalen wanneer je er plots toch niet helemaal bij hoort.

Zoveel generaties later horen wij kinderen van migranten nog steeds niet bij Nederland. Op straat niet, in de statistieken niet.

Het grote verschil tussen mij en mijn ouders is dat ik in Nederland ben geboren. Ik ben in mijn thuisland. De eerste generatie voelde zich ontworteld. ... De tweede generatie ging door de pijn van het wortelen

Ze zullen beginnen over hoe ze zich een buitenlander in het buitenland voelden. Maar ik ben geen toerist in Nederland. Maar ik ben geen gast. Ze zullen zeggen: maar ik maak het nooit mee. Maar ik wel - en ik ben niet de enige.

De woorden maken ons onverschilliger. Wanneer ik in dit kader plots wel een Nederlander ben, dan is mijn wantrouwen groot. Op dat soort momenten word ik als een tegenvoorbeeld naar voren geschoven, op het schild gehesen en vertroeteld als iemand die het goed doet.

Wie van sociale problemen een integratieprobleem maakt, doet een suggestie voor de oplossing: de net-niet-Nederlanders moeten integreren, wat inmiddels een opdracht tot assimilatie is geworden. Dat wil zeggen: worden zoals de Nederlander denkt dat hij of zij zelf is. Dan mag je erbij horen, is de belofte. We weten inmiddels dat die belofte nauwelijks wordt ingelost. Integratie heeft geen eindstation.

Identiteiten zijn niet ons bezit. Onze lichamen veranderen zelfs naargelang de omstandigheden. Shape shifting. De rek is alleen niet oneindig - we werden niet plotseling een tijger, of een Nederlander. Ondanks de onomkeerbaarheid van de multiculturele samenleving bleek het die avond eenvoudiger om door te gaan voor een Spanjaard.

Zijn onderneming herleiden tot tomeloze zelfverrijking doet geen recht aan de nationale en sociale motieven van zijn imperialisme. België was nog jong en labiel, met Nederlands-Limburg en Luxemburg had het grote delen van zijn territorium verloren, katholieken en liberalen lustten elkander inmiddels rauw, het proletariaat begon zich te roeren : een explosieve cocktail. Het land leek wel “ een stoomketel zonder ventiel ”, vond Leopold. Congo werd dat ventiel.

De term Nederlander heeft wat mij betreft te veel verschillende categorieën. Je hebt Nederlanders die zich moeten houden aan artikel 1 van de Nederlandse grondwet, Nederlanders die met een tractor de deur van een gemeentehuis stuk mogen rijden en Nederlanders die zich niet tegen racisme mogen uitspreken. Er zijn Nederlanders die, als ze heel erg bezorgd zijn, het dorp in brand mogen steken zodat er geen azc komt en er zijn Nederlanders die normaal moeten doen. Er zijn Nederlanders wier opa's en oma's automatisch herdacht worden bij nationale herdenkingen en Nederlanders die hiervoor moeten vechten. Er zijn Nederlanders voor wie er direct een Amber Alert wordt ingezet en Nederlanders bij wie nog even gewacht kan worden. Nederlanders die met rust gelaten worden wanneer ze op basis van hun geloofsovertuiging een politieke partij oprichten en Nederlanders die, wanneer ze dit doen, op het matje worden geroepen wegens identiteitspolitiek. Al die Nederlanders zijn niet dezelfde Nederlander en daarom streef ik ernaar om mezelf zo min mogelijk in verwarring te brengen.

Sambal aristocraten, sinds ze sambal aten willen ze ook aristocraten zijn op hun manier. Je kent toch het spreekwoord: Le canaille de I’Europe, c’est la noblesse de I’Orient? Nou, dat is nu Tropenadel... En dat wil dan op Indos neerzien, op families die soms al eeuwen de werkelijke pionniers van Nederland in Indië waren. En op deze afgeven! Waarom? Omdat ze heel goed voelen, dat ze voor een groot deel in beschaving bij hen ten achter staan.

Met de uiterste voorzichtigheid, maandenlang mogelijkheden tegen elkaar afwegend, bijna tot in het overdrevene toe langzaam, zo streng mogelijke maatstaven aanleggend, vatte hij zijn oordeel over een letter, een woord of een hele zin pas dan samen, wanneer hij van de onaantastbaarheid ervan zeker was.

Een goed verhaal kan de waarde van uw product met 4000% doen stijgen.

Staren is ook werken.

Lees alles wat ge tegenkomt (...).

Ten Have, leesvoer van racistisch Nederland.

Enig verloskundige in Nederland is bereid tot ploegendienst.

Heel Nederland, Holland bakt tegen haar. HOEZEE.

Emission Claim is een stichting zonder winstoogmerk die Nederlanders helpt die een dieselauto hebben gekocht of geleased met emissie-sjoemel apparatuur, bij het krijgen van een schadevergoeding. De stichting wilt ook autofabrikanten ter verantwoording roepen die het milieu aan hun laars lappen.

Als de rivieren niet vrijgehouden worden, zal de stad [Antwerpen] verloren gaan, de soldaten zullen muiten, deserteren of zich overgeven aan de vijand, de rijken en Gereformeerden zullen vertrekken, de armen en het gespuis zullen de machtigste worden, ondertussen krijg ik geen antwoord, het lijkt wel of ze ons helemaal vergeten zijn.

meerv zymases

Toen hij aan de macht kwam, bestond België pas 35 jaar… We waren toen een zeer frêle entiteit, in een Europese context van Frans-Pruisische oorlogen, en kenden in het binnenland sociale revoltes. Leopold II had daarom als tienjarige al een passie voor politiek en aardrijkskunde. Als twintiger probeerde hij zijn vader al te overtuigen om Nederland en Luxemburg met geweld te annexeren! Onze prille monarchie was vanuit haar underdogpositie gefocust op overleving, ook van zichzelf.

De mess leek eigenlijk meer op een goedkoop visrestaurant dan op een oorlogsonderzeeboot.

Dan ken je dus dat gevoel,' zei ik rustig, 'dat je leven al vanaf het begin ergens door vergiftigd was. Net alsof je een zwarte vloeistof in een bak schoon water giet.

Een vrouw in Nederland staat voor haar waarde.

Volgt uwe geburen na, breidt u uit aan den overkant der zeeën, telkens als gij daartoe de gelegenheid zult hebben, en gij zult er kostelijke uitvoerwegen voor uwe voortbrengselen vinden, bedrijvigheid voor uwen handel; werk voor al de arbeids- krachten, die wij thans niet gebruiken kunnen; plaats voor den overvloed onzer bevolking; nieuwe inkomsten voor de schatkist, die wellicht eenmaal aan onze Regeering zouden toelaten, naar het voorbeeld der Nederlandsche, de belastingen in het moederland te verminderen; eindelijk eene gewisse vermeerdering van macht en een nog beteren toestand in het centrum van het groot Europeesch gezin.

Wonderbaarlijk land, dat Nederland. Je bent een burgermansmeneer en na enige tijd blijkt, o wonder, dat je niet een meisje, maar een prinses hebt verwekt, is dat even schrikken!

tekens

Bijzondere tekens en afkortingen A markeert een Amerikaans-Engels woord aanw aanwijzend afbr afbreking afk afkorting afl afleiding Am. Amerikaans-Engels attr attributief B markeert een Brits-Engels woord betr betrekkelijk bez bezittelijk bn bijvoeglijk naamwoord bv. bijvoorbeeld bw bijwoord det determinator eigenn eigennaam hoofdtelw hoofdtelwoord hulpww hulpwerkwoord iem. iemand koppelww koppelwerkwoord

Unübersetzbar. Du weißt, Niederländisch ist eine Geheimsprache, die dazu bestimmt ist andere auszuschließen.

Wij zijn gespecialiseerd in het samenstellen en controleren van de rekeningen, het ondersteunen van het beheer en meer. Wij bezitten een grote kennis van de behandeling van belastingen in Nederland

Culturele antropologie beziet men te Nederland, als universitaire studie.

Wil je meer weten over matched betting voor Nederlanders? Via onze website laten we je aan de hand van een gratis voorbeeld zien hoe de strategie in Nederland toegepast kan worden om gegarandeerde winst uit bonussen bij bookmakers veilig te stellen.

Kolossenzen  Wat is dit voor boek? Dit is een brief die geschreven is door Paulus aan de gelovigen in de stad Kolosse in Klein-Azië (= Turkije). Paulus reisde naar andere landen om daar de mensen over Jezus te vertellen. Op het moment dat hij deze brief schrijft, zit hij in de gevangenis in Rome vanwege zijn geloof in Jezus. Hij is nog nooit in de gemeente van Kolosse geweest. Bij zijn eerste reis naar Efeze had Paulus al over deze gemeente gehoord. Maar nu is hij bezorgd over de Joodse ideeën die de gelovigen hebben. Er zijn mensen die hun leren dat ze zich aan de Joodse regels moeten gaan houden. Paulus legt in deze brief uit dat God Zelf helemaal in Jezus woont, en dat Jezus God Zelf is. Alles wat de gelovige nodig heeft, kan hij vinden in Jezus. Verder geeft Paulus adviezen over hoe de mensen als gelovigen moeten leven.

Ik bid dat God onze Vader in alles goed voor jullie zal zijn. En dat jullie vol zullen zijn van de vrede van God de Vader en van de Heer Jezus Christus. 3 We bidden altijd voor jullie. Dan danken we God, de Vader van onze Heer Jezus Christus, voor jullie

Je hoofd is rond,' zei mijn oma vroeger, 'zodat je denken van richting kan veranderen.

In Nederland was het sinds 1985 mogelijk om het geslacht op je geboorteakte te veranderen van man naar vrouw of andersom, op één voorwaarde: definitieve onvruchtbaarheid.

(...) ik daarentegen merkte dat ik blij werd als ik op een bouwval stuitte die door de ondergroei was opgeslokt, een boom die was opgeschoten op een plek waar ooit graan was gezaaid.

De Heer zegt: Ik houd van jullie.