Masada Quotes

I am Athena. Before that I was Thea, singer and slave and lover of gladiators. Before that I was Leah, daughter of Benjamin and Rachael of Masada. I am as mortal as you, you common little man. And I fear no one!

Bazan Füsun'un hayallere daldığını yüzünden anlar, onun hayal ettiği ülkeye gitmek ister, ama kendimi, hayatımı, ağırlığımı, masada oturuşumu çok umutsuz bulurdum.

Why is it that so many free people don’t know shit about freedom?

Masada,

Kimi zaman öyle geliyor ki, hayatım boyunca katı hale geçemedim ben, durmadan masaların, koltukların, sehpaların altına ve yetişkinlerin ayaklarının dibine çöken, bereket versin havadan ağır bir gaz olarak yaşadım bunca yılı. Yirmi altı yılı. Ve bu yirmi altı yıl boyunca tek bir şeyi istedim, tek bir şeyin peşinden koştum, koş dedim ruhuma, koş alçak, koş pislik, o da koştu…Karşıma çıkan herkesin, kadın erkek, çoluk çocuk, herkesin bana aşık olmasını istedim. İşte benim basit gerçeğim! Ama artık, içkili ve kalabalık bir akşam yemeği hayal ediyorum. Açık havada, çıplak ampullerin altında. Güzel şeyler yiyip içmişiz. Nefis bir yaz gecesi. Masada kalan son kişi ben olmak istiyorum. Eşlerin birlikte kalkmasını seyrediyorum sessizce. Sonra erkeklerden yemeğe yalnız gelmiş kadınları evlerine bırakmalarını rica ediyorum. Masada tek başıma kalmak istiyorum. Rüzgarla sallanan çıplak ampüllerin altında. Ağustosböceklerini dinliyorum ve bir parça kuru ekmek atıyorum ağzıma.

Terleyen bir el hissindedir yalnızlık, yanan bir boğaz, taşlaşmış bir ten.. Plastik bir bardaktan birşeyler içmeye benzer duygusu. Bazen yapış yapış bazen kupkuru olur, insana kendini kendi teninde eğreti hissettirir. Fazlaca özenilmiş makyaj ya da toptan bir kendini bırakmışlık görünümündedir yalnızlık. Boş gözlerle bakar dünyaya. Kimi zaman oyuna alınmayı bekleyen bir çocuk, kimi zaman dansa kaldırılmayı bekleyen bir genç kız, kimi zaman masada sevdiği kadının gelmesini bekleyen bir adam haline bürünür. Beklenenler gelmez ki yalnızlık olsun. Onun yerine neyi, kimi beklediğini unutturan bir sonsuz an gelir, gitmez olur. O gitmeyen anın ta kendisidir yalnızlık.

Brave and loyal followers! Long ago we resolved to serve neither the Romans nor anyone other than God Himself, who alone is the true and just Lord of mankind. The time has now come that bids us prove our determination by our deeds we have never submitted to slavery, even when it brought no danger with it. We must not choose slavery now, and with it penalties that will mean the end of everything if we fall alive into the hands of the Romans God has given us this privilege, that we can die nobly and as free men and leave this world as free men in company with our wives and children. (Elazar Ben Yair)

... So you can remember everything about your life from the last seven years, but nothing before that?" "Not now, Carl." "There must be something," Carl said, undeterred. "I remember fighting the Romans at Masada," he said seriously. He didn't have to see Carl's face to recognise the shock that was there. "That was seventy-three A.D ... ?" Van Helsing shrugged. "You asked.

The faded silhouette of Masada offered itself, its mute lines clear testimony for those who knew to read what was written there. A stark choice. Self-immolation or slavery. Freedom or life, but not both.

Bu pencere yalnız. Bu yıldız yalnız, masada unutulmuş bir cıgara gibi - tüten, mavi mavi tüten, tek başına. Ben de yalnızım, diyor adam. Cıgaramı yakıyorum, içiyorum. Cıgara içip düşünüyorum. Yalnız değilim.

Those ever more frequent nights when his loneliness became unbearable and he took solace in wine he would sometimes stand outside his tent holding his cup toward the great mass as if it lived and was then only slumbering beneath the stars. Drunk and bemused at its enormous dimensions he would mumble words at it, reaching out as if he could touch it. “Hail, you sleeping elephant—what would happen if you farted? Roll over, mighty carbuncle on the face of the earth, and dump the Jews in the sea of salt. I will live to crown you, Masada, with a wreath of my urine.

A woefully corrupt and incompetent government is only a problem to the taxpayer.

It struck Hsing suddenly that Masada didn't even understand the nature of his own genius. To him the patterns of thought and motive that he sensed in the virus were self-explanatory, and those who could not see them were simply not looking hard enough. Yet he would readily admit to his own inability to analyze more human contact, even on the most basic level. That was part and parcel of being iru. What a strange combination of skills and flaws. What an utterly alien profile. Praise the founders of Guera for having taught them all to nurture such specialized talent, rather than seeking to "cure" it. It was little wonder that most innovations in technology now came from the Gueran colonies, and that Earth, who set such a strict standard of psychological "normalcy," now produced little that was truly exciting. Thank God their own ancestors had left that doomed planet before they, too, had lost the genes of wild genius. Thank God they had seen the creative holocaust coming, and escaped it.

talihe bak kadınlı erkekli bir grup yemeğimizi bitirmiş masada oturuyorduk. PMS'den söz açıldı nasılsa. kadınlardan biri PMS'ye tek çarenin yaşlılık olduğunu söyledi kendinden gayet emin. şimdi hatırlayamadığım başka şeyler de söylendi, ama bir kez evlenmiş bir kez boşanmış ve bir çok kez yanında harikulade ve genç kadınlarla gördüğüm Alman misafirin ne dediğini çok iyi hatırlıyorum, konuşmaları sessizce dinledikten sonra, "PMS nedir? diye sormuştu. işte meleklerin gerçekten dokunduğu biri size. ışık o denli parlaktı ki herkes başını çevirip başka tarafa baktı.

Kill most of the livestock and prepare the meat. It is getting cold now, so we have to start. We must be on the top before it snows. The men have been working on the trails. The ladders have been put up. Be strong and prepare to defend yourselves.” One day in December, as it started to snow, some three hundred men, women, and children, perhaps tipped off by a sentry that the bilagaana army was on its way, ascended to the top and pulled up their ladders and bridges. Hoping the evil might pass beneath them, they planned to dwell in silence for months—and, if necessary, make a last-ditch defense, like the doomed Jewish rebels who defied the Romans from the stone ramparts of Masada.

Menü fena değil, ama ortam sıkıcı. Çabucak yiyip, tatlıyı beklemeden kaçayım en iyisi. Benim masa da bir tuhaf. Oturanların hiçbirini tanımıyorum. Boşanmış erkeklerin böyle bir sorunu vardır. Davetlerde bir türlü sizi nereye koyacaklarını bilemezler. Dul erkek olarak potansiyel çapkın statüsüne geçtiğiniz için evli çiftlerle efendi efendi oturamazsınız. Kıskanç kocalar kıllanır. Evlenip boşanmış bir erkek olarak sabıkalı addedildiğiniz için de bekârlar hoşlanmazlar. Masada zombi gibi bakarsınız ergenlerin sulu zırtlak muhabbetlerine. Bu yüzden dul erkekler askere bakaya giden adamlara benzerler. Hiç tahmin etmedikleri yerlerde, tuhaf adamlarla, tuhaf masalarda oturmaya mahkûmdurlar.

DENİZİN AYRICALIĞI Kül uzun sürer, demiştim Yenilgisini kutsayan bir sesle Yalnız benim gördüğüm bir uzaklığa bakarak. İstanbul'u insanın evi yapan Bir yakınlıktı gövden ve sözlerin Ihlamur yapraklarından gamzeler alan Ellerin binlerce göldü masada. Gölgesi uzun bir yoldan gelmiştim. Polis çemberinde kaybolmuş caddeler Yalnız kendi suretini soluyan odalar... Ne suların aktığı yer, ne rüzgârın ülkesi Herkes bir yerinden örtüyordu güneşi. Sesinde denizin büyük ayrıcalığı Sen bir başka uzaklığa bakarak konuşuyordun: "Düşü olmayanın yenilgisi de olmaz Yaşadığı her şey dokurken ömrünü Pişmanlık insanın kendine kötü bir oyunu." Gözlerin mi düşlerim mi bilmiyorum Masmavi büyüyor bozkır geldiğimden beri...

Ev mekânı, eğer toplumsal olarak kadınlara dayatılan bir şey değilse, ataerkil düzen tarafından üstümüze boca edilen bir ıstırap değilse, güçlü bir mekân olabilir. Zor olan, bu mekânın kadınlar ve çocuklar için iş görmesini sağlamak. Aslında bu bir ev mekânı mı yoksa yalnızca bir yaşam mekânı mı? Eğer bir yaşam mekânıysa da, o zaman kimsenin hayatı bir diğerinden daha değerli değil, kimse o mekânın çoğunu kaplayamaz ya da ruh halini her odaya saçamaz ya da diğerlerini sindiremez. Bana öyle geliyor ki ev mekânının bir cinsiyeti var ve bir yaşam mekânı daha akışkan. Bir daha asla heteroseksüel çiftlerle aynı masada oturup kadınların mekânı ödünç aldığını hissetmek istemiyordum. Böyle olduğu zaman erkekler ev sahibi, kadınlar da kiracı oluyor.

The night before flying to New York, I watched Bowie's brief performance as a serene, pragmatic Pontius Pilate in Martin Scorsese's The Last Temptation of Christ. 'That's a strange movie to watch before going on a plane flight,' Bowie laughs. 'It's like, shall we find out—is there a God?' Then, as if moving on to the next logical topic, Bowie says, 'I can't wait to see the other 10 percent of the Dead Sea Scrolls. They're in fragments, of course, kind of a Bill Burroughs effect...' and he recounts for me a certain conspiracy theory ('a '70s thing') about a secret section of the Dead Sea Scrolls supposedly written by a Jesus who'd escaped from the cross and ended up dying a revolutionary at Masada. This secret stuff is, according to the theory, held in the Vatican and shown only to each new Pope on the day of election. But what on earth, I ask, could the big secret be anyway? 'Oh,' laughs Bowie, 'that there really was a Brian.

Kendini daha fazla kapıp koyuvermişe benzeyen bazı yüzlerde, biraz hüzün görür gibi oldum. Hayır, hüzünlü değildi onlar. Neşeli de değillerdi. Dinleniyorlardı sadece. Fal taşı gibi açılmış durağan gözleri, denizi ve gökyüzünü yansıtmaktan başka şey yapmıyordu. Birazdan evlerine dönecekler; yemek odasındaki masada, çoluk çocuk birlikte bir fincan çay içecekler. Şu anda elden geldiğince az güç harcayarak, davranışlarında, sözlerinde, düşüncelerinde tutumlu davranarak yaşamak istiyorlardı. Yüzlerindeki çizgileri, göz kenarlarındaki kırışıkları, haftalık çalışmanın verdiği acı yorgunlukları ortadan kaldırmak için bir tek gün vardı ellerinde, tek bir gün. Dakikaların ellerinden kayıp gittiğini duyuyorlardı. Pazartesi sabahı dokuzda evden çıkmak için gerekli gücü toplayacak zamanı bulacaklar mı acaba? Deniz havası canlandırıyordu onları. Derin derin solumaları bundan ötürü. Uyuyanlarınkine benzeyen, düzenli ve derin soluyuşlarından başka hiçbir şey, canlı olduklarını göstermiyordu. Parmaklarımın ucuna basarak yürüyordum. Dinlenip duran şu acıklı insanlar arasında, kaskatı ve taptaze gövdemi nr yapacağımı bilemiyordum.

I COULD HAVE reminded the Arab Knesset member of other historical facts once known to many schoolchildren but which have since been forgotten—or distorted by anti-Israel propaganda. The history of the Jewish people spans almost four millennia. The first thousand years or so are covered in the Bible, and are attested to by archaeology and the historical records of other, contemporaneous peoples. As the centuries progress, the mists of time and the myths gradually evaporate and the unfolding events come into sharp historical focus. Reading the Bible from second grade on, I could easily imagine Abraham and Sarah on their long trek from Ur of the Chaldeans to the land of Canaan almost four thousand years ago. Abraham envisions one God, unseen but present everywhere. He buys a burial cave in Hebron and bequeaths the new land to his progeny. The descendants of Abraham’s grandson Jacob are enslaved in Egypt for centuries, until Moses takes them out of bondage. He leads them for forty years in the wilderness to the Promised Land, giving the Children of Israel the Ten Commandments and a moral code that would change the world. The indomitable Joshua conquers the land, wily David establishes his kingdom in Jerusalem, and wise Solomon builds his Temple there, only to have his sons split the realm into two. The northern kingdom, Israel, is destroyed, its ten tribes lost to history. The southern kingdom, Judea, is conquered and Solomon’s Temple is destroyed by the Babylonians, by whose rivers the exiled Judeans weep as they remember Zion. They rejoice when in 537 BCE they are reinstated in their homeland by Cyrus of Persia, who lets them rebuild their destroyed Temple. The Persian rulers are replaced by Alexander the Great, one of whose heirs seeks to eradicate the Jewish religion. This sparks a rebellion led by the brave Maccabees, and the independent Jewish state they establish lasts for eighty years. It is overtaken by the rising power Rome which initially rules through proxies, the most notable of whom is Herod the Great. Herod refurbishes the Jerusalem Temple as one of the great wonders of the ancient world. In its bustling courtyard a Jewish rabbi from the Galilee, Jesus of Nazareth, overturns the tables of the money changers, setting off a chain of events culminating in his eventual crucifixion and the beginning of the Judeo-Christian tradition. When the Jews rebel against Roman rule, Rome destroys Jerusalem and Herod’s Temple in 70 CE. Masada, the last rebel stronghold, falls three years later. Despite the devastation, sixty-two years later the Jews rebel again under the fearless Bar Kokhba, only to be crushed even more brutally. The Roman emperor Hadrian bars the Jews from Jerusalem and renames the country Palestina, after the Grecian Philistines, who have long disappeared.

I am not deliberately avoiding your question, General, only seeking a true answer. You ask if I am educated. Who knows what an edudated man is? My brain has been enriched with the logic of Aristotle, yet I know not how to milk a goat. I am acquaintanted with the science of Euclid, yet I cannot find a well or sail a vessel. I am familiar with Platonic philosophy, but I cannot build anything durable. Obviously I am an ignorant man.

Önce Kramer Palas oteline gidip güçlükle üst katta bir oda bulduk ve eşyalarımızı bıraktık. Otel yabancı ve yerli Hristiyanlarla dolu idi. Sonradan bize anlattıklarına göre Mustafa Kemal de şehre girince bu otele uğramış. Ne sırması, ne de önünde arkasında koşuşan generalleri ve subayları var. Dolu salona girmek isteyince, garson yer olmadığını söylemiş. Fakat müşterilerden biri tanıyıp da: - Mustafa Kemal... Mustafa Kemal... diye bağırınca, kalabalık birbirine girer. İhtimal hepsi dağılacaklar. Mustafa Kemal kimsenin rahatsız olmamasını rica eder ve yanındakilerle bir masaya oturur. Garson mudur, otel müdürü müdür, artık kim önce koşup gelmişse birer kadeh içki istediklerini söyler ve sorar: - Kral Kostantin hiç bu otele gelip de bir kadeh rakı içti mi? - Hayır paşa efendimiz! - Öyle ise neden İzmir’i almak istemiş? der ve İzmir’e girişinin ilk zevkli saatlerinden birini o masada geçirir.

1937’de hayli uzun süren bir Almanya seyahatinden İstanbul’a dönmüştüm. Sonbahara doğru idi. Henüz deniz köşkünde oturan Atatürk’ü görmek üzere Florya’ya gidip yaverler dairesine uğradım. Baş yaver: - Taraçada İnönü ile konuşuyor, dedi. - Acelesi yok. Akşam misafirlerle beraber görürüm, dedim. Bir aralık başyaver bir iş için yanına gitti. Dönüşte: - Bana bekleyen kimse olup olmadığını sordu. İsminizi söyledim. Hemen gelsin, dedi. Kalkıp gittim. Başbakanla küçük bir masa önünde oturuyorlardı. İkisinin de pek neşesi yoktu. O vakitler İş Bankası çevreleri hükûmetin dar buldukları para politikasından şikâyetçi idiler. İnönü de para değeri üstünde titremekte ve enflâsyona doğru yayılmak ihtimallerinden pek ürkmekte idi. Meğer daha önce bu mesele üzerinde sertçe bir konuşma olmuş. Atatürk biraz sıkılmış olmalı ki bahsin kapanması için, geldiğimi duyunca beni çağırmıştı: - Çoktan beri buluşamadık. Seyahatiniz nasıl geçti? dedi. - Almanya’daki davetliler arasında idim. Birçok yerleri dolaştık. Hitler Almanyasını yakından tanıdık. - Yahu sana bir sual sorayım, Şaht denilen adam Hitler’e bunca parayı nasıl bulup verebiliyor? Harcadığı milyarların altın karşılığı mı var? - Vallahi paşam bilirsiniz, ben malî işlerden hiç anlamam. Fakat sanıyorum ki Almanlar, meselâ Adana sulaması gibi, kendi kendini ödeyecek işler için para karşılığını aradıkları yok. Fakat hiçbir gelir vermeyecek olan anıtlar gibi işler için... İnönü birden sözümü keserek ve Şaht hokkabazlığının bizim için mahzurlarından bahsederek, hazineyi batağa sürükleyeceğini söyledi. Şaştım. Belki de İnönü para bollaşması fikrini güdenlerle konuştuğumu sanmıştı. Bir müddet sonra misafirler geldiler, sofraya geçtik. İçki âleminde sabahlara kadar kalsa, hafızasının bulandığına pek az rastladığımız Atatürk, henüz ilk kadehi tamamladıktan biraz sonra, iki üç gece önce masada iki arkadaşı arasında geçen bir vakayı ele alarak, bana döndü: - O akşam, sen de burada idin, haklı mıyım, değil miyim? diye sordu. İçim ıstıraptan burkuldu. Kalabalık arasına gelmemiştim. Hem de bir vaka ile geçmiş olan yarım saat öncesi bile hafızasından silinip gitmişti. Nihayet 56 yaşında idi.

That's really cynical," Selena said. "I think it's realistic. You can see it happening at home. Look what Rivka just said about Masada. It's a national symbol, but what it means is being changed from a story of heroism to a story of misguided resistance to authority. It's subtle, but revisionism is a way to undermine belief in a strong nation. No country gets it right all the time. If you start condemning your history, you can't believe in your country. If you don't believe in it, you won't fight for it.

Roman general Flavius Silva arrived at the base of Masada Fortress in the winter of AD 72–73. History tells us he had a full legion of soldiers at his command, as well as thousands of slaves and camp followers. History does not preserve what he was thinking at that moment, but anyone who has ever seen Masada Fortress knows it must have been some version of, “Oh, shit.

THE MASADA MYSTERY WE WERE STANDING in the middle of a large valley, harsh and forbidding. “The prophet Ezekiel was taken in a vision to a valley filled with dry bones, which, by the hand of God, would rise and come to life and become a massive army. It was a prophecy that the nation of Israel, though utterly destroyed, would one day by God’s hand be resurrected from the grave.” The teacher began to walk through the valley, unfolding the mystery as he went. “In the first century the Romans destroyed the nation of Israel. The nation’s last stand took place on a desert mountain fortress called Masada. It was there that her last soldiers would meet their end. So Masada became the grave of ancient Israel. But then, after two thousand years, the nation of Israel was resurrected by the hand of God as foretold in the vision of dry bones. The people were resurrected, the cities were resurrected, and the Israeli soldier was resurrected. And then the resurrected nation decided to return to its ancient grave.” “To Masada? Why?” “To excavate it, to dig it up. The man in charge of the excavation was one of the nation’s most famous soldiers and archaeologists. And Israeli soldiers helped in the excavation. So now on the grave of Israel’s ancient soldiers walked her resurrected soldiers to see what lay hidden in its ruins.” “And what was hidden in the ruins?” “A prophetic mystery . . . a Scripture. It had been buried and hidden there for almost two thousand years.” “And what did it say?” “It was from the Book of Ezekiel, the section that contained the prophecy of the Valley of Dry Bones: ‘Thus says the Lord God: “Behold, O My people, I will open your graves and cause you to come up from your graves, and bring you into the land of Israel.”’ So the prophecy was hidden right there in Israel’s ancient grave, waiting for ages for the day that it would be uncovered, the day when its words would be fulfilled and the nation resurrected from its grave. You see, God is real. And His will is to restore the broken, bring hope from hopelessness, and life from death. Don’t ever give up. For with God, nothing is impossible . . . even restoration of a nation from a valley of dry bones.” The Mission: Bring your most hopeless situations and issues to God. Believe God for the impossible. Live and move in the power of the impossible. Ezekiel 37:12–14; Luke 1:37 The Masada Mystery

Without people, Masada is just a big rock.

Üçünün arasında ezilip kalmıştım. Masada otururken, durmadan bunları düşünüyordum. Onlar yaşıyorlardı, kendilerini yaşıyorlardı.

Jerusalem suffered destruction in 70 A.D. by the Romans, when Roman soldiers, under General Titus, son of Vespasian the emperor, tore down the Temple. The Jews were severely persecuted and hunted down until they made their last stand at Masada. Hadrian, then the emperor, crushed all Jewish survivors that rebelled, and the rest fled into other nations. There was no Israel—no Jewish state—until Midnight May 14-15, 1948, when Israel was reborn as a nation.

David, al igual que en Masada los zelotes consiguieron burlar a sus sitiadores, los romanos que habían invadido Judea prefiriendo la muerte a la ignominia y a la esclavitud,

For two thousand years Masada remained the last time the Jews had controlled their own affairs. The Jews had wandered since then, scattering among the nations, unwelcome strangers in strange lands who were viewed as dangerous outsiders.

Begin called it one of the happiest days of his life. Israel completed its withdrawal from the Sinai in 1981—exactly one hundred years after the pogroms in Russia had spurred the first wave of Zionists to return to the Land of Israel. Masada had not fallen.

Yes, and how did Josephus know?” continued Helen. “He wasn’t on Masada, he was with the Roman army.

run the gamut from strong dislike to outright hate—when I thought she’d betrayed me—to a pretty goddamned high peg of respect at the end.

A pesar de ello, los cristianos, lejos de practicar las enseñanzas o la religión «de» Jesús, cayeron desde los primeros tiempos en lo que, justamente, no deseaba el Maestro: una religión, una forma de ser y unos ritos «a propósito» de Jesús…

All data leaves a trail. The search for data leaves a trail. The erasure of data leaves a trail. The absence of data, under the right circumstances, can leave the clearest trail of all. DR. KIO MASADA; “The Enemy Among Us

Oynama Zamanı: Yabancılarla Sohbet Yabancılarla başlattığımız konuşmaların özel bir dokusu vardır. Gündemimizin bütünüyle dışında olduklarından kalbe ferahlık verirler. Sadece iki insanın birbirlerinin insanlığıyla tanışması ve bunu kutlaması... Bu hafta yolda karşılaştığın bir insanla bir sohbet başlat. Bu sana çayını getiren bir adam, köpeğini gezdiren yaşlı bir kadın, metrodayken yanında gazete okuyan biri, nehirde balık tutan bir aile, yanındaki masada kahve içen biri olabilir. Çözüm gerçekten meraklı olmakta ve diğer insanları tüm güzellikleriyle görmektedir. Bu masal kahramanı tavrının hayatına getireceklerine şaşırabilirsin.

Obviously any new insight or movement within a particular faith challenges the religious status quo and produces tension. That was not the purpose of this movement, however: The followers of Jesus wanted only to expand Judaism to include Jesus, just as Judaism had been expanded many times in the past to include such figures as Isaiah, Hosea, Amos, Micah and other prophetic voices. That is why in the earliest phase of Christianity the followers of Jesus kept trying to relate Jesus to Jewish heroes of the past, such as Abraham, Moses and Elijah. The tensions between the old tradition and this new possibility were not always comfortable, but they were at least tolerable until external circumstances made the price of any tension more costly and more threatening. That was the situation until 66 CE, when the outbreak of the Jewish-Roman war in Galilee did in fact make the price of any tension more costly and more threatening. When the war expanded to Judea, the city of Jerusalem and its Temple were destroyed by the Roman army in 70 CE. At that moment, and as a direct result of that destruction, Judaism entered a struggle for survival. By the time hostilities ceased at Masada in 73 CE, Judaism had lost its national home, its holy city, its Temple and its priesthood. It could no longer tolerate any revisionist movement that sapped its energy and challenged its boundaries, and so the Johannine community was forced to flee Jerusalem.

A la mañana siguiente, cuando los romanos llegaron triunfantes a lo alto de la hasta entonces inexpugnable fortaleza de Masada, todo lo que hallaron fue una calma espectral: novecientos sesenta hombres, mujeres y niños muertos. La guerra, finalmente, había acabado.

+27)723039124'' Best Sangoma / Traditional Healer in Boksburg North, Libradene, Lilianton, Freeway Park, Hughes, Jansenpark, Klipfontein, Jet Park, Comet, La Como Lifestyle Estate, Morganridge ''+27)723039124'' Best Sangoma / Traditional Healer in Bronkhorstspruit, Erasmus, Kungwini, Bester, Aquavista Mountain Estate, Bronkhorstbaai, Cilvale, Cultura Park, Kungwini Country Estate, Masada, Riamar Park, Verster Park, Bronkhorstbaai Dorp.