Inspirational Na Quotes

Hikayatin mo lahat ng kakilala mo na magkaroon ng kahit isa man lang paboritong libro sa buhay nila. Dahil wala nang mas kawawa pa sa mga taong literado pero hindi nagbabasa.

Makakapili ka ng lugar na uupuan mo, pero hindi mo mapipili ang taong uupo sa puwang sa tabi mo... Ganyan ang senaryo sa bus. Ganyan din sa pag-ibig... Lalong 'di mo kontrolado kung kelan siya bababa.

Kung matatakot kang harapin ang totoo at sabihin ang talagang nararamdaman mo dahil baka masaktan ka, isa lang ibig sabihin noon: ipinagkait mo na sa sarili mo ang pagiging masaya at kinarir mo ang magpakatanga.

karapatan kong madapa at bumangon sa buhay nang walang tatawa, magagalit, magtatanong, o magbibilang kung ilang beses na 'kong nagkamali at ilang ulit ako dapat bumawi

hindi dahil sa hindi mo naiintindihan ang isang bagay ay kasinungalingan na ito. at hindi lahat ng kaya mong intindihin ay katotohanan.

Hindi ako naniniwalang kailangan ng tao mangarap dahil gusto n’ya ng pera, o gusto n’yang sumikat, o gusto n’ya ng impluwensya. Side effects na lang ang mga ‘to, sa tingin ko. Nangangarap ang tao dahil binigyan s’ya ng Diyos ng kakayanang mangarap at tumupad nito. Tungkulin n’yang pagbutihin ang pagkatao n’ya at mag-ambag ng tulong sa mundo. At wala na s’yang iba pang magagawang mas malaking kasalanan sa sarili bukod sa talikuran ang tungkuling yon…

Mga bata pa kayo. Pag pinaniwalaan namin kayong hindi kayo naglaro ng tubig kahit na basang-basa ang mga damit ninyo, kayo ang niloloko namin. Hindi kayo ang nakakapanloko.

Ne gunđam i ne žalim se (ne znam zašto bih), a ljudi se čude i kao da im je krivo što sam ja miran i veseo. A ja se njima čudim što gube vrijeme na nerazumnosti, bolje bi im bilo da žive. Ali im to ne kažem, ljudi ne vole kad im se govori istina. I žalim ih što se opterećuju nevoljama bez kojih bi mogli da budu. Dosta nam je nevolja bez kojih se ne može.

If not in the moment, where do you propose to live?

Isto é, falha-se sempre na realidade aquela vida que se planeou com a imaginação.

Mangarap ka at abutin mo ito. Wag mo sisihin ang sira mong pamilya, palpak mong syota, pilay mong tuta, o mga lumilipad na ipis...Kung may pagkukulang sayo ang mga magulang mo, pwede kang manisi at magrebelde... tumigil sa pag-aaral, mag drugs ka, magpakulay ng buhok sa kilikili... Sa bandang huli, ikaw din ang biktima... Rebeldeng walang napatunayan at bait sa sarili.

É vital sempre fazer o melhor na condição que você tem enquanto não tem condições melhores para fazer melhor ainda.

Às vezes, as coisas mais reais só acontecem na imaginação. A gente só lembra do que nunca aconteceu.

Diyar-e-Ishq Mein Apna Maqam Paida Kar, Naya Zamana, Naye Subah-o-Sham Paida Kar; Khuda Agar Dil-e-Fitrat Shanas De Tujh Ko, Sakoot-e-Lala-o-Gul Se Kalaam Paida Kar; Mera Tareeq Ameeri Nahin, Faqeeri Hai, Khudi Na Baich, Ghareebi Mein Naam Paida Kar Build in love’s empire your hearth and your home; Build Time anew, a new dawn, a new eve! Your speech, if God give you the friendship of Nature, From the rose and tulip’s long silence weave The way of the hermit, not fortune, is mine; Sell not your soul! In a beggar’s rags shine.

Migogoro inatokea kwa sababu watu wameshindwa kuheshimiana. Ukijiheshimu na ukaheshimu wengine; utaacha dunia katika hali nzuri kuliko ulivyoikuta, wakati ukiingia.

Ang magagandang panaginip, walang karugtong, walang katapusan. Kaya dapat, hindi dinudugtungan, para habambuhay na lang na maging isang napakagandang panaginip.

Nakalimutan na ng tao ang kabanalan niya, na mas marami pa syang alam kesa sa nakasulat sa Transript of Records nya, na mas marami pa syang kayang gawin kesa sa nakalista sa resume nya at mas mataas ang halaga nya kesa sa presyong nakasulat sa payslip nya tuwing suweldo.

Usalama wa Taifa ni akili si ukali. Kazi yake, au wajibu wake; ni kukusanya, kuchanganua, kudurusu na kuunganisha kwa makini, taarifa nyeti za kijasusi za ndani na nje ya nchi kuilinda Tanzania na watu wake. Ukitaka kuwa na akili kuwa kawaida. Ukitaka kuwa na nguvu kuwa mkarimu. Ukitaka kuwa tajiri kuwa tajiri wa unyenyekevu.

Ne postoje granice onoga što čovjek može naučiti, samo granice koje sami povučemo u svojim glavama. [Kraljevstvo na kraju puta]

What is it about Islam, I thought, that can make a woman so strong that she no longer strives to be noticed by men, no longer needs the admiring gaze to feel attractive, no longer puts herself on display when the rest of the world is doing just that?

La vie, d’une manière générale, n’a pas de sens. Sauf si vous vous efforcez de lui en donner un et que vous vous battez chaque jour que Dieu fait pour atteindre ce but.

Watu wanapokuwa katika migogoro maisha yao hutakiwa kurahisishwa. Kuna ukingo mwembamba kati ya uzima na wazimu.

Watu wanaohatarisha maisha yao kwa kudharau sheria wakati mwingine hawatakiwi kudharauliwa. Ni sawa na mtu aliyepoteza kila kitu katika maisha yake. Wana uwezo wa kufanya chochote.

Iwapo kila mtu atamheshimu mwenzake kama anavyojiheshimu mwenyewe; tunaweza kuishi mbinguni duniani ... lakini kwanza tuwe na maarifa binafsi.

Sjetio sam se priče, nena mi je pričala, davno, o karanđolozu, crnom demonu, koji o Božiću sačekuje ljude na mračnim raskršćima, i popne im se na leđa, smrdljiv i težak. Čovjek ga nosi i posrće pod težinom, zagušen smradom, obamro od straha, a karanđoloz ga pita: jesam li težak? Čovjek stenje i kaže ono što misli: težak si. Karanđoloz postane još teži. Ujutru nađu čovjeka mrtva. Ali ko odgovori: nisi težak, spašće se, jer karanđoloza odmah nestane, i čovjek je slobodan. Zbog te riječi hrabrosti, zbog riječi prkosa. Docnije sam mislio da je to priča o životu: ako se tužimo kako nam je teško, klonućemo; ako kažemo životu: izdržaću, nećeš me slomiti, muka postaje lakša.

No matter how small you are or feel or think you are–live big. Yours is the only life of you, in this form, the world will ever have!

Não conhecia o prazer de ler, de explorar portas que se nos abrem na alma, de nos abandonarmos à imaginação, à beleza e ao mistério da ficção e da linguagem.

Ludzie dla których Jezus to ktoś, kto zabrania mówienia brzydkich wyrazów, nigdy nie zrozumieją, że można się w nim zakochać.

Planinski vrhunci su posebna mjesta koja mogu dati energiju svakome tko boravi na njima.

Já escondi um amor com medo de perdê-lo, já perdi um amor por escondê-lo. Já segurei nas mãos de alguém por medo, já tive tanto medo, ao ponto de nem sentir minhas mãos. Já expulsei pessoas que amava de minha vida, já me arrependi por isso. Já passei noites chorando até pegar no sono, já fui dormir tão feliz, ao ponto de nem conseguir fechar os olhos. Já acreditei em amores perfeitos, já descobri que eles não existem. Já amei pessoas que me decepcionaram, já decepcionei pessoas que me amaram. Já passei horas na frente do espelho tentando descobrir quem sou, já tive tanta certeza de mim, ao ponto de querer sumir. Já menti e me arrependi depois, já falei a verdade e também me arrependi. Já fingi não dar importância às pessoas que amava, para mais tarde chorar quieta em meu canto. Já sorri chorando lágrimas de tristeza, já chorei de tanto rir. Já acreditei em pessoas que não valiam a pena, já deixei de acreditar nas que realmente valiam. Já tive crises de riso quando não podia. Já quebrei pratos, copos e vasos, de raiva. Já senti muita falta de alguém, mas nunca lhe disse. Já gritei quando deveria calar, já calei quando deveria gritar.

On n'a pas besoin de lumière, quand on est conduit par le ciel

Když člověk nemá názor na všechno, má dost času si pořádně promyslet názory na věci, které může ovlivnit.

Como é bom deixar uma marca na superfície branca. Fazer um mapa com meus passos mesmo que seja temporário.

When I walked out of the house with hijab on, i felt beautiful in the eyes of Allah. I felt protected, shielded - i just felt somebody was watching over me' - Nadia, a reverted Muslim

Życie jest jedynie przelotnym cieniem; żałosnym aktorem, co przez godzinę puszy się i miota na scenie, po czym znika; opowieścią idioty, pełną wrzasku i wściekłości, a nie znaczącą nic.

Se tivesses acreditado na minha brincadeira de dizer verdades, teria ouvido verdades que teimo em dizer brincando. Muitas vezes falei como o palhaço, mas nunca desacreditei da seriedade da platéia que sorria.

Jednou z prvních věcí, které vás na cestě napadnou, je to, že do cíle nemůžete nikdy dojít. Bolí vás nohy a záda, objevují se první puchýře a nemůžete vystát příšerné vedro. Je vám jasné, že v takovém stavu prostě 1400 kilometrů nemůžete vydržet. A je to jedině dobře. Když se slepě nesoustředíte na cíl, můžete si víc užívat přítomnost. Navíc přestanete počítat kilometry, které vás dělí od konce cesty, ale máte radost z těch, které už jste urazili. A to jsou výrazně veselejší počty.

Są ludzie do pewnych spraw zrodzeni, Którzy nim na tor prawdziwy trafią, Nieznaczącymi się zdają I oczekują swej godziny. A gdy ich los postawi Na drodze, którą obrać powinni, Z dnia na dzień rosną i stają się RÓŻNYMI OD INNYCH!

What it is about Islam, I thought, that can make a woman so strong that she no longer strives to be noticed by men, no longer needs the admiring gaze to feel attractive, no longer puts herself on display when the rest of the world is doing just that?

Women; the supreme masters of the bait and switch.” D’Artagnan Bloodhawke

Walang matibay na relasyon kung buhay pa ang mga Kalapating mababa ang lipad...

Jeśli można było zrobić penicylinę ze spleśniałego chleba, to z ciebie też na pewno da się coś zrobić - Muhammad Ali

Nikt nie wszedł na Mount Everest chodząc bez celu po okolicy

Ne da sovražim – da ljubim, sem na svetu.

Un peuple heureux n'a pas d'histoire(s)

Put na Istok je put čovjeka u samoga sebe.

Ne zaboravi: na svet smo došli da bismo uradili nešto predivno. Svi mi.

Kung mamamatay man ako dahil sa ginagawa ko, masasabi kong kahit paano, naging makabuluhan pala 'yung buhay ko sa mundo. Na kahit sa pamamagitan lang ng mga motivational messages na ipinopost ko sa Facebook page ko, nakakatulong ako sa mga tao. Siguro, 'yun 'yung purpose ko.

E assim prosseguimos com as nossas vidas, cada um para seu lado. Por mais profunda e fatal que seja a perda, por mais importante que seja aquilo que a vida nos roubou – arrebatando-o das nossas mãos -, e ainda que nos tenhamos convertido em pessoas completamente diferentes, conservando apenas a mesma fina camada exterior de pele, apesar de tudo isso continuamos a viver as nossas vidas, assim, em silêncio, estendendo a mão para chegar ao fio dos dias que nos coube em sorte, para logo o deixarmos irremediavelmente para trás. Repetindo, muitas vezes, de forma particularmente hábil, o trabalho de todos os dias, deixando na nossa esteira um sentimento de um incomensurável vazio.

Sim, é uma horrenda injustiça. Eu faço uma grande distinção entre as pessoas. Escolho os amigos pela aparência, os conhecidos pelo carácter e os inimigos pelo intelecto. Nunca é demais o cuidado que se põe na escolha dos inimigos. Não quero um que seja parvo. Todos eles têm uma certa intelectualidade, e, por conseguinte, todos eles me apreciam. É ser muito vaidoso? Parece-me que é sê-lo um bocadinho.

Razmišljam i ja ponekad o svom poreklu, naravno, ali pritom ne vidim bogomolje, simbole, ni šarene pantljike folklora kojima se kite konji Pripadnosti... (...) Razmišljam i ja ponekad o svom poreklu, naravno, ali naše Porodično Stablo vidim samo kao mladicu na obodu Velike Šume... Zamrznem tako likove na tajnoj večeri u bezimenoj podkarpatskoj gostionici, Sluge i Gospodare, Silne i Prepadnute, Lukave, Priglupe, Sretne... I mislim: koji je moj? Čiji sam ja to? Na talasima čije krvi penušaju mehurići moje embrionske duše, i u čijim se venama, a da grešan ni ne sluti, koprcaju kao punoglavci moja čula i tkiva, moj fosforni skelet, i usplahireno jato mladeža? Ali ne brinem puno o tome da li je Taj bio Srbin, Tatarin, Kozak? Ni da li se krstio, klanjao, pisao s leva na desno? Ne... Brinem jedino da nije bio podlac? Palikuća? Bratoubica? Ili je neko ko je sekao srce na kriške, da bude za sve... Neko kog su uvek pitali kad o čemu treba presuditi... I neko kome se i Bog obradovao kao dragom rođaku... Kada mu je umoran zakucao na Nebo...

Fracassei em tudo o que tentei na vida. Tentei alfabetizar as crianças brasileiras, não consegui. Tentei salvar os índios, não consegui. Tentei fazer uma universidade séria e fracassei. Tentei fazer o Brasil desenvolver-se autonomamente e fracassei. Mas os fracassos são minhas vitórias. Eu detestaria estar no lugar de quem me venceu.

People are like stars in the Milky Way. There are millions of them. There are big, small, dead, and dying stars out there. Hindi ikaw ang nag-iisang bituin d'yan sa langit, kaya hindi sa'yo umiikot ang mundo. Puweding makinang ka ngayon, pero asahan mong parating may darating na mas makinang pa sa'yo. Malaki ang posibilidad na mawala sa'yo ang atensiyon ng iba, pero tandaan mo ang isang bagay. "Whatever happens, you're still a star. There will still be people looking at you, admiring your beauty, and wishing for great things to happen to them with your help. You can't let them down, so you have to continue shining for them. You have to show them directions. That's what stars are for.

Uzmi osmeh i daruj ga onome ko ga nikad nije imao. Uzmi zrak sunca i učini da odleti tamo gde vlada noć. Otkrij izvor i okupaj onoga ko živi u blatu. Uzmi suzu i položi je na lice onoga ko nikad nije plakao. Uzmi hrabrost i stavi je u dušu onoga ko se ne sme boriti. Otkrij život i pripovedaj o njemu onome ko ga ne može shvatiti. Uzmi nadu i živi u njenoj svetlosti. Uzmi dobrotu i daruj je onome ko ne zna darivati. Otkrij ljubav i pokaži je čitavom svetu.

O tempo não é uma medida. Um ano não conta, dez anos não representam nada. Ser artista não significa contar, é crescer como a árvore que não apressa a sua seiva e resiste, serena, aos grandes ventos da primavera, sem temer que o verão possa não vir. O verão há de vir. Mas só vem para aqueles que sabem esperar, tão sossegados como se tivessem na frente a eternidade.

É quase dia; desejara que já tivesses ido, não mais longe porém, do que a travessa menina deixa o meigo passarinho que das mãos ela solta - tal qual pobre prisioneiro na corda bem torcida - para logo puxá-lo novamente pelo fio de seda, tão ciumenta e amorosa é de sua liberdade.

Akala ko noon pinakamalaking problema ko na ang naging problema ko sa eskuwela. Malayo pala sa katotohanan. Pero maaga akong tinuruan nito na maging matibay, at natuto agad akong pumili ng kakapitan. Napakahalaga noon dahil doon nakasalalay kung magpapadurog ka sa tadhana o magpapahulma nang matibay.

We are all tied to a lineage of love that has existed since time immemorial. Even if we haven't had a direct experience of that love, we know that it exists and has made an indelible imprint on our souls. It's remarkable to think that the entire span of human life exists within each one of us, going all the way back to the hands of the Creator. In our bodies we carry the blood of our ancestors and the seeds of the future generations. We are a living conduit to all life. When we contemplate the vastness of the interwoven network that we are tied to, our individual threads of life seem far less fragile. We are strengthened by who we come from and inspired by the those who will follow. ~ Sacred Instructions; Indigenous Wisdom for Living Spirit-Based Change.

Me dou conta que as pessoas são como icebergs. Navegamos em meio a mares estranhos e desconhecidos, e aquilo que enxergamos quase sempre é o superficial. Nos reduzimos a acreditar na imagem evidente, fácil, quando o visível aos olhos, uma fração irrisória do todo, na verdade esconde um universo inteiro submerso.

S něžnou opatrností prdím abych se neposral Venku je tma na nebi mléčná dráha je pod mrakem Včerejší den až na to že jsem jedl ty fazole se nevyznačoval ničím

Marriage is the equivalent of trying to live with a bug perpetually up your nose.” D’Artagnan Bloodhawke

Aim High and Hit the Mark

Je crois passionnément que, si on possède la fin de créer, on n'a pas le droit de se tuer parce qu'il est de votre devoir de partager ce son avec autrui.

Ale cóż, jak powiedziałaby pani Linde, słońce będzie nadal wstawać i zachodzić, nie oglądając się na to, czy zdam ten egzamin, czy nie.

Kahit na anong talino mo pero ikaw ay tamad wala rin mangyayari sayo.

Nie należy osądzać życia innych ludzi. Nawet jeżeli ktoś umarł w młodym wieku na zapalenie jąder, to może jego los właśnie w ten sposób się dopełnił.

Tankopis je nalik ispruženom kažiprstu polegao preko bele kože na leđima Naska H., išarane pravopisnim greškama pegica i mladeža.

V obyčejném čase, v tom na hodinách, pochopí člověk určité věci. Když nechá čas běžet, pochopí jiné.

Teraz w Bombaju leżąc w hotelowym łóżku głowę dałbym za to, ze polska architektura jest najpiękniejsza! Na pewno można ja nazwać zjawiskiem niepowtarzalnym.

Tudo que tu fizeres de importante e construíres na vida precisa ser institucionalizado. Senão é como se tu não tivesses feito nada.

The Universe always conspires to inspire." A'na's Gift (Pieces to the Puzzle) 2022 by Sherri Bridges Fox

Splošni odgovor, ki ga daje življenje na vsa najbolj zapletena in nerešljiva vprašanja je: živi za potrebe dneva, potem boš pozabil.

...nije ipak potrebno vinuti se do sama sunca nego se dovući do nekog čistog mjestašca na zemlji koje sunce kadikad obasja i na kojem se čovjek može malo ugrijati.

Perdi-me no alto mar, quando ia na galeria À Índia da Ilusão, ao Brasil da Quimera!

...pokupio se, kao s loše predstave, s jastukom u ruci i zaspao na kauču u dnevnom boravku.

O segredo da felicidade está em olhar todas as maravilhas do mundo e nunca se esquecer das duas gotas de óleo na colher.

May mga bagay na alam mong walang patutungohan pero pinagpapatuloy mo pa rin kasi dun ka masaya.

Padumating na yung oras na sinusubok na tayo ng panahon, sana mas piliin natin ang lumaban kaysa sumuko.

Sangkatutak na kape para simulan ang araw mo, Sabayan mo ng ngiti, eto ang tamang timpla sa nakakapagod na mundo.

Mas mahusay na maghintay, kaysa pilitin ang mga bagay na gusto mo agad mangyari.

Het eenvoudige besef, te weten dat men voor altijd een stevig dak boven het hoofd heeft, een tafel om aan te werken, een ander om aan te eten, een bed om in te rusten na het werk, en voor de rest niets te verlangen of te begeren en alles laten zijn gang gaan. In niets geen zwarigheden maken: Ne donner aucune importance à des choses qui n'ont pas d'importance. Dát is het geluk.

Dijete civilizacije, komu je priroda od rođenja daleka i tuđa, mnogo više osjeća njenu veličinu, nego njen surovi sin koji je od malih nogu upućen na nju i živi s njom u prozaičnim svakidašnjim odnosima.

La raison qui m’a conduit à proférer de la poésie (shi‘r) est que j’ai vu en songe un ange qui m’apportait un morceau de lumière blanche ; on eût dit qu’il provenait du soleil. « Qu’est-ce que cela ? », Demandai-je. « C’est la sourate al-shu‘arâ (Les Poètes) » me fut-il répondu. Je l’avalai et je sentis un cheveu (sha‘ra) qui remontait de ma poitrine à ma gorge, puis à ma bouche. C’était un animal avec une tête, une langue, des yeux et des lèvres. Il s’étendit jusqu’à ce que sa tête atteigne les deux horizons, celui d’Orient et celui d’Occident. Puis il se contracta et revint dans ma poitrine ; je sus alors que ma parole atteindrait l’Orient et l’Occident. Quand je revins à moi, je déclamai des vers qui ne procédaient d’aucune réflexion ni d’aucune intellection. Depuis lors cette inspiration n’a jamais cessé.

Sme na tomto svete z nejakého dôvodu, každý máme úlohu a svoj kríž. Ide o to, do akej miery sa so sebou zmierime, do akej miery sme vyrovnaní s tým, čo musíme urobiť. Ak sa prijmeme úplne, dokážeme doslova zázraky.

Chakravyuh mein ghusne se pehle, Before entering the circle of deceit, kaun tha mein aur kaisa tha, who I was, and what I was, yeh mujhe yaad hi na rahega. I would not remember. Chakravyuh mein ghusne ke baad, After entering the circle of deceit, mere aur chakravyuh ke beech, (there was) between me and the circle, sirf ek jaanleva nikat’ta thi, only a deathly intimacy iska mujhe pata hi na chalega. that I never realised.

Seja como for, as pessoas dedicadas à religião não querem reconhecer a realidade que contradiz o seu conto de fadas. Se realmente vivermos num universo sem Deus, elas perdem o emprego. O fluxo de dinheiro estagna. Por outro lado, há pessoas que escolhem viver a sua vida de uma forma completamente egocêntrica e homicida. Essas sentem que, se nada importa e elas podem fazer o que querem sem sofrer consequeências, vão fazê-lo. Mas também podemos ver as coisas de outra maneira: estamos nós e os outros todos, vivos e num barco salva-vidas, e temos de fazer as coisas da maneira mais decente possível para nós e para eles. A mim parece-me que esta seria uma forma de viver muito mais morale "cristã": reconhecermos a terrível verdade da existência humana e, perante isso, ainda escolhermos ser humanos decentes em vez de nos iludirmos sobre a existência de uma qualquer recompensa paradisíaca ou um qualquer castigo infernal. Parecia-me uma atitude muito mais nobre. Se há recompensa, castigo ou qualquer tipo de pagamento e agimos bem, então não estamos a fazer por razões muito nobres - os chamados princípios cristãos. É como os bombistas suicidas que agem alegadamente de acordo com princípios religiosos ou nacionais bastante nobres quando, na verdade, as suas famílias recebem uma recompensa em dinheiro e congratulam-se com um legado heróico - já para não falar da promessa de virgens para os perpetradores, embora me passe completamente ao lado como é que alguém prefere um grupo de virgens a uma mulher altamente experiente.

Mówią, że kiedy rodzi się człowiek z nieba spada dusza i rozpada się na dwie części. Jedna trafia do kobiety, druga do mężczyzny... Sens życia polega na dnalezieniu tej drugiej połowy. Połowy swojej duszy. Połowy siebie.

masarap mag mahal pero, mas masarap kapag may nagmamahal sayo. pero ang pinaka masarap ay ang pagmamahal ng LORD sa atin. Dahil nakakasigurado tayo na walang hanggan ang pagmamahal niya satin at walang katulad ang pagmamahal niya. :)))

Você aprende uma coisa depois de ter vivido tanto quanto eu vivi: as pessoas não são completamente boas nem completamente ruins. A gente passa a vida toda entrando e saindo das sombras e da luz. Neste momento eu estou feliz por estar na luz.

Skupljanje hrane nesumnjivo je bilo na prvom mjestu ženskih dužnosti budući da je taj zadatak održavao pleme na životu. Ni u jednom se trenutku pretpovijesne žene s djecom ili bez nje nisu oslanjale na svoje partnere, lovce, za nabavku hrane.

Sa pagdilat ng aking mga mata, mga alon na ang naglalaro sa aking paningin. Mga alon ang una kong naging kalaro. Kapuwa namin pinag-iisipan, kapag palubog na ang araw, kung sumisisid ba ang nagbabagang bola sa dagat o ang mapagkandiling dagat ang pilit na yumayakap dito.

Sura-na Bheda Pramaana Sunaavo; Bheda, Abheda, Pratham kara Jaano. Show me that you can divide the notes of a song; But first, show me that you can discern Between what can be divided And what cannot. —An anonymous musical composition inspired by a classical Sanskrit poem

Kaya makapal ang mukha ko at matigas ang bituka,e. Hindi kilala ang pagsuko dahil hangga't wala akong inaapakang tao, inilalaban ko ang magpapasaya sa puso ko- kahit mabasted nang ilang libong beses, 500 doon ay sa text pa; kahit hindi matanggap sa audition para sa role ni Pilosopo Tasyo sa El Fili; kahit madalas palakol sa exam; kahit hindi ako laging nakakapasa sa kung ano ang tingin ng iba na disente at tama, go pa rin. Sabi nga ng paborito kong mga philosophers, "Laban, laban!" [Sexbomb Girls]. Bawal bumawi kung ang gusto mo lang naman mapalanunan ay ligaya at pagmamahal.

Ileż to już razy widziałem, co robi z ludźmi pragnienie życia, a ciągle nie mogę przestać się dziwić. Zrezygnowanie z siebie, złożenie siebie w ofierze, męczeństwo - to się zdarza w żywotach świętych i bajkach dla dzieci. A w życiu bardzo rzadko, zazwyczaj w szale walki, w ataku wściekłości. Wtedy prosty żołnierz, który nie ma za sobą ani starożytnego rodu, ani szlachectwa, kładzie się piersią na kulomiot, torując drogę towarzyszom. Wtedy ludzie wbiegają do płonących budynków, skaczą w odmęty, z uśmiechem idą na szafot. Wsciekłość! Wsciekłość i nienawiść - tylko one tworzą prawdziwe męczeństwo.

...bit svega je da radost koju osjećam nakon svakog trčanja potraje sve do idućeg dana. Zapravo, to je ista vrsta smjernice koja mi je nužno potrebna kada pišem roman. Svakog dana stanem točno na onom mjestu kad osjetim da mogu i dalje pisati. Kad tako postupim, idućeg dana ono što pišem ide mi sasvim glatko.

... mogla sam jedino zaključiti kako pretjerana taština, jednako kao i pijanstvo, otvrdnjuje srce, podjarmljuje sposobnosti te izopačuje osjećaje; te kako psi nisu jedina bića koja se, i kada su sita do grla, i dalje naslađuju onime što ne mogu proždrijeti te zavide i na najmanjem zalogaju svome izgladnjelom bratu.

Mnogima bi se svidjela da se nisi trudila svidjeti se svima. Znaš, ne treba meni objašnjenje za moj trud, često sam se trudila i na kraju izašla praznih ruku. Pa šta? Ne kajem se. I da mogu ne bi vratila vrijeme, čemu? Meni je dovoljno da se utopim u čaši uspomena. Da nazdravim onima koji su putovali sa mnom, a da to nisu niti znali, da im zahvalim, i da im poželim sreću na njihovom sljedećem putovanju. Kamo – a tko to od nas uopće zna? Kada jednom shvatiš da si zalutao, kao ja, bez karte i cilja, među te ledom optočene zidine od ljudi nema ti druge nego krčiti svoj vlastiti – zid. Jer, teško da ćeš se zagrijati na tim. Zidovima od ljudi.

Tako sem se naučil,da je pomembno to, kar je v notranjosti, ne glede na to, kako čudovit je zunanji svet. In če je tvoj notranji svet neurejen in nezdrav, te ne bo osrečilo nič, kar dobiš zunaj. Če pa je tvoj notranji svet zdrav in izpolnjen, ti bodo najpreprostejše in najosnovnejše reči v zunanjem svetu napolnile srce in dušo.

Laura n'a jamais dissimulé ni différé le moindre de ses sentiments. Si Laura aime quelqu'un, elle l'embrasse, si Laura boit, elle est ivre, et elle le dit, si elle s'emmerde, elle quitte la table au milieu du repas, en disant qu'elle s'emmerde, et si elle veut tuer quelqu'un, elle le tue. Et elle le tue elle-même, et elle dit pourquoi!

Nuo tų laikų man liko nuostata, kad vienas svarbiausių dalykų gyvenime yra kūrybiškai griuvinėti, įsmukti į kokią nors skylę, nežinant, ką darai, ir aptikti joje galimybių atrasti save - kūrybiškų galimybių, apie kurias nieko nežinojai, darydamas tą ar kitą sprendimą" - „Nuo dailės socio­logijos iki moralinių kultūrų“, Prosky­na, 1992, nr. 5(23), p. 295.

Nikt nie kaze ci isc dalej - powiedzial Wirus. - Mozna siedziec i czekac na smierc. Mozna przez cale zycie siedziec i czekac na smierc. To tez jest godne, jest honorowe, moze byc przyjemne, jesli ktos potrafi czerpac z tego przyjemnosc. Nikt nigdy nie powiedzial, ze tylko jak sie idzie naprzod, to dopelnia sie los czlowieka. Mozna korzystac z chwili, mozna sobie popijac winko czy wodke. Mozna tak siedziec. Mozna tak siedziec az do smierci... i nikt nie ma prawa zarzucic komukolwiek, ze robi zle, ze to nie tak, ze powinno sie robic inaczej.To nie jest niczyja sprawa. Mozna siedziec na trotuarze i czekac... Wszystko w porzadku. Wszystko w najlepszym porzadku. Robisz dobrze, robisz jak chcesz, robisz, co chcesz. Bo nie ma idealnej recepty na zycie. Kazda recepta dobra. Kazdy moze robic, co chce i nie bedzie zadnych pretensji. Kazdy jednak... kazdy moze tez wstac i ruszyc dalej. Mozna siedziec i czekac, co przyniesie los, mozna tez pojsc za najblizszy rog i zobaczyc, czy tam jest cos ciekawego. Kazdy moze ruszyc dalej i w tym wypadku rowniez nikt nie moze miec zadnych pretensji...

Apesar das objeções de todo mundo, vendi meu negócio e, embora um pouco constrangido com isso, pendurei a plaquinha de romancista na porta e me dispus a viver da escrita. “Só quero uns dois anos livres para escrever”, expliquei para minha esposa. “Se não funcionar, sempre podemos abrir um bar em algum outro lugar. Ainda sou novo e sempre podemos recomeçar as coisas.” “Tudo bem”, ela disse.

Glupo je žudjeti za ljepotom. Razumni ljudi nikada ju ne žele za sebe, niti im je stalo do nje kod drugih ljudi. Samo ako je um dobro prosvijećen, a srce na pravome mjestu, nikome nikada nije važna vanjština. Tako su govorili učitelji našega djetinjstva; a tako i mi govorimo djeci današnjih vremena. Sve vrlo razumno i umjesno, nema sumnje; ali imaju li takve tvrdnje podršku u stvarnim iskustvima?

Na verdade, se nos fosse dado penetrar com os olhos da carne na consciência dos outros, julgaríamos com mais segurança um homem pelo que devaneia do que pelo que pensa. O pensamento é absolutamente espontâneo, toma e conserva, mesmo no gigantesco e no ideal, a figura do nosso espírito. Não há coisa que mais directa e profundamente saia do fundo da nossa alma do que as nossas aspirações irreflectidas e desmesuradas para os esplendores do destino

Twoja niezwykła męska uroda zawsze działała na mnie w ten sam sposób. Był to rodzaj podziwu. Gdybym mogła, patrzyłabym na Ciebie, cały czas bym na Ciebie patrzyła. Oglądałabym Twoją twarz we fragmentach. Zachwyt nad Tobą był jednocześnie zachwytem nad moim uczuciem do Ciebie. Istniało dla mnie coś takiego jak fenomen życia, fenomen muzyki i fenomen miłości, a więc Ty też stawałeś się kimś wyjątkowym, zadziwiającym, bo przecież byłeś moją miłością...

Walang problema sa ganyang kwento basta maintindihan natin ang mahalagang aral ni Lola Basyang. Simpleng logic lang ang kailangan. Yong bida sa TV, mabait PERO mahina kaya inaapi ng mga kontrabida, o kaya ay niloloko ng leading man, o pinapainom ng lason ng kaaway o kaya ay nagkakaroon ng amnesia. So paano mo maiiwasan ang mga 'yan? simple lang. Maging mabait ka pero maging palaban. Dahil sa totoong buhay, pwede kang maging bida na ganyan ang character mo,

Nina czuła, że zaraz łzy napłyną jej do oczu. Pocałowała go w skroń. [...] Otworzył oczy; były półprzytomne i bardzo bladobłękitne. ─ Nina ─ powiedział cicho. Musnął kostkami dłoni jej policzek. Szorstką ręką ujął delikatnie jej twarz. Nie wierzył własnym oczom. ─ Nina? Oczy napełniły się jej łzami. ─ Ciii. Przyszliśmy cię stąd wyciągnąć. Zanim zdążyła zamrugać, złapał ją za ramiona i przyszpilił do ziemi. ─ Nina ─ warknął. I zacisnął dłonie na jej gardle.

O futuro da tecnologia ameaça destruir tudo o que é humano no homem, mas a tecnologia não atinge a loucura: e nela então o humano do homem se refugia. Vejo flores na jarra: são flores do campo, nascidas sem se plantar, são lindas e amarelas. Mas minha cozinheira disse: mas que flores feias. Só porque é difícil compreender e amar o que é espontâneo e franciscano. Entender o difícil não é vantagem, mas amar o que é fácil de se amar é uma grande subida na escala humana.

Taj smijeh, kojim ljudi ugnjetavaju jedni druge, nije tako moćan, kao što si zamišljate. Petar je razapet i to razapet glavom prema dolje. Što bi moglo biti smješnije od pomisli na uglednog, starog apostola okrenutog naopačke? Što bi moglo biti više u stilu vašeg modernog humora? Ali što je to vrijedilo? Naopačke ili s pravom stranom prema gore, Petar je čovječanstvu Petar. Naopačke se još uvijek nadvija nad Europom, a milijuni se kreću i dišu samo u duhu njegove Crkve.

Ksersk je, recimo ludački šibao more u Helenspontu i u gvozđe ga kovao, a Atos pismom isto to more pozivao na ludački megdan. Tračani su se,kad kod bi iznad njihovih glava grmelo I sevalo, dohvatili lukova I strela, pa ih, skupa sa kamenjem, terali u nebo. Zašto Srbi ne bi izveli neku sličnu stvar? Imaju, poput drugih, pravo na to, jer svaku vlast , ali I dosista svaku vlast, treba jebati, upravo kao što je Karol Pagor jednom svom dužniku, u teškom gnevu, rekao: jebaću te kao što kauboj jebe konja.

Qui n’a pas ressenti ce frémissement de l’être provoqué par un désir demeuré secret ? Le fait de rêver à l’amour d’un autre rend parfois si heureux que la vie semble soudainement réjouissante et charmante. Le désir est merveilleux car il est une chance d’évolution de l’être. Les poètes s’enivrent de ces « moments sans suite », qui peuvent être reconvertis en d’autres matières, qui n’ont pas besoin de concrétisation matérielle pour amener à l’exaltation érotique et fournir une inspiration créatrice.

Smrt je velika sila. U njenoj blizini čovjek skida kapu i hoda na prstima. Ona nosi svečanu ogrlicu preminuloga, a čovjek se u njenu čast odijeva strogo i u crninu. Razum je glup pred smrću jer on nije ništa drugo do krepost, a ona je sloboda, nepromišljenost, bezobličnost i pohota. Pohota, kaže moj san, a ne ljubav. Smrt i ljubav - to se ne rimuje dobro, to je neukusna loša rima! Ljubav se suprotstavlja smrti, samo je ona, a ne razum, jača od smrti. Samo ona, a ne razum, nadahnjuje dobrim mislima.

Temos sorte de estar vivos, considerando o fato de que a grande maioria das pessoas que poderiam ser criadas pela loteria combinatória do DNA na realidade jamais nascerá. (...) Somos incrivelmente sortudos de estar sob a luz. Por mais curto que seja nosso tempo sob o sol, se desperdiçamos um segundo dele, ou reclamarmos que é tedioso ou estéril ou chato (como uma criança), isso não poderá ser visto como um insulto insensível para os trilhões de não-nascidos que jamais terão a chance de receber a vida?

Mi smo ovdašnje utjelovljenje jednog kozmosa koji je izrastao do samosvijesti. Počeli smo razmišljati o našem porijeklu: zvjezdana tvar koja razmišlja o zvijezdama; organizirani skupovi od deset milijardi milijarda atoma koji razmišljaju o evoluciji atoma slijedeći u mislima dugi put na kraju kojeg je, barem ovdje, niknula svijest. Naša je odanost upućena ljudskoj vrsti i planetu. Mi govorimo u ime Zemlje. Obavezu da preživimo ne dugujemo samo sebi samima već i tom kozmosu, prostranom i golemom iz kojeg smo ponikli.

A perfeição não é alcançada quando não há mais nada a ser incluído, mas sim quando não há mais nada a ser retirado." - Perfection is achieved not when there is nothing more to be added but when there is nothing more to be removed "Cada um que passa na nossa vida, passa sozinho, pois cada pessoa é única e nenhuma substitui outra. Cada um que passa na nossa vida, passa sozinho, mas não vai só nem nos deixa sós. Leva um pouco de nós mesmos, deixa um pouco de si mesmo. Há os que levam muito, mas há os que não levam nada. Essa é a maior responsabilidade da nossa vida, e a prova de que duas almas não se encontram ao acaso." - Every one that goes in our life passes alone, because each person is unique and no other substitutes. Every one that goes in our life passes alone, but will just not leave us alone. It takes a bit of ourselves, leaves a bit of himself. There are those who take a lot, but there are those who do not take anything. This is the greatest responsibility of our life, and the proof that two souls do not meet by chance.

thought of Almeida Garrett, the mid-nineteenth-century Portuguese traveler and philosopher. An inspiration to me, Garrett had taken a trip in his own country, chronicled in Travels in My Homeland (Viagens na Minha Terra), and seeing the poverty, he had formulated a question: “I ask the political economists and the moralists if they have ever calculated the number of individuals who must be condemned to misery, overwork, demoralization, degradation, rank ignorance, overwhelming misfortune and utter penury in order to produce one rich man.

A bilo je to itekako dražesno, smatrala je Mary. Nekako je humanije, promatrati različite rukopise, različite tinte, različite načine na koje bi netko nekad nešto krivo napisao. Bio je to vizualni ekvivalent razgovora, svatko bi u zapisu ostavio nešto sebi svojstveno, unikatno - za razliku od unosa uvijek istih, provjerenih natipkanih riječi. Međutim, to je donekle otežavalo traženje neke određene bilješke ili napomene. S druge strane, iščitavanje svega od početka moglo bi vam pomoći da primijetite nešto što vam je možda ranije promaknulo.

«Albrecht discorre sobre este jogo popular [petanca]. [...] Devíamos ser capazes, todos de aprender algo com este desporto antigo dos povo do Mediterrâneo" diz a dado passo. "Estar disposto a tudo para triunfar, afastando com violência, se for caso disso, quem se nos interponha no caminho, mas não tocar nunca na bola que cobiçamos, não macular com o toque das mãos o objectivo, rodeando-o apenas em aproximações sucessivas como um cavaleiro medieval cortejando a inacessível dama, ou como um beija-flor colhendo o néctar das plantas sem nelas poisar."»

Depois do que acontecera, era impossível não reflletir sobre a natureza dos deuses e como eles eram vistos na terra. Quem os podia julgar, afinal? No âmago de cada homem ou mulher há um gigante, ela pensou, dentro de cada ser humano há um anão ganancioso, um lobo faminto, um príncipe honrado, uma rainha nostálgica e uma guerreira impetuosa. Então, uma voz soou algures em seu espírito, declamando uma frase que ela certamente escutara, só não sabia onde, nem quem ou o quê, a tinha pronunciado: "Todos os mundos, céus e infernos vivem eternamente dentro de nós".

Oportunidades perdidas, possibilidades goradas, sentimentos que nunca mais voltaremos a viver. Faz parte da vida. Mas dentro da nossa cabeça, pelo menos é aí que eu imagino que tudo aconteça, existe um quartinho onde armezanamos todas as recordações. E a fim de compreendermos os mecanismos do nosso próprio coração temos que ir sempre dando entrada a novas fichas, como aqui [na Biblioteca] fazemos. Volta e meia precisamos de limpar o pó às coisas, deixar entrar ar, mudar a águia das plantas. Por outras palavras, cada um vive para sempre fechado dentro da sua própria biblioteca.

Se as minhas feridas não resplandecem aos olhos de quem as mira, são estimadas, pelo menos, por aqueles que sabem onde se ganharam; que o soldado melhor parece morto na batalha, do que livre na fuga: e tanto sinto isto que digo, que, se agora me propusessem e facilitassem um impossível, antes quisera ter estado naquela peleja prodigiosa, do que são das minhas feridas sem lá me ter achado. As cicatrizes que o soldado ostenta no rosto e no peito são estrelas que guiam os outros ao céu da honra, e ao desejar justo louvor; e convém advertir que se não escreve com as cãs, mas sim com o entendimento, que costuma aperfeiçoar-se com os anos.

Dit is waarschijnlijk het geheim: denken kwam er volstrekt niet aan te pas, enkel was er altijd maar en zonder aarzeling de dringende gewaarwording dat, wat ze je ook proberen wijs te maken, dingen niet noodzakelijkerwijze zijn zoals je wordt geleerd. Er is zoveel meer mogelijk. Altijd en op elk gebied. Wij moeten het daarom wel zonder na te denken doen, dat ene wat zij geen van allen in ons zien, dat ongekende. Die ene keer, die geen ruimte in ons laat voor twijfel, mag een mens niet afgaan op een afweging. Anders zouden we aan wat het meest de moeite waard is nooit beginnen, ons eigen pad bijvoorbeeld of de liefde, het loskomen, de lucht.

Postado no topo do mastro de meu navio durante um alvorecer que avermelhava o céu e o mar, vi certa feita um vasto bando de baleias no oriente, todas rumando para o sol; em dado momento, vibraram conjuntamente as caudas arvoradas. Pareceu-me naquele instante que tão grandiosa mostra de adoração dos deuses jamais fora vista, mesmo na Pérsia, a terra dos adoradores do fogo. Como Ptolomeu Filópator testemunhou com frequencia ao elefante africano, testemunho pois com relação à baleia, declarando-a o mais devoto de todos o seres. Pois, de acordo como o Rei Juba, os elefantes de guerra da antiguidade saudavam frequentemente a manhãcom as trombas erguidas no mais profundo silêncio." Pg. 450

„… příznakem osamělosti je silná touha tento stav nějak změnit. Nedosáhneme toho silou vůle ani tím, že budeme víc chodit mezi lidi, ale navázáním důvěrných vztahů. To se snadno řekne, ale je-li příčinou osamělosti bolestná ztráta, vyhnanství nebo předsudky, jsou strach, nedůvěra, ale zároveň i touha po společnosti zcela oprávněné „… čím jsme osamělejší, tím hůře se ve společnosti orientujeme. Osamělost nás porůstá jako plíseň nebo srst, je to izolační vrstva, brání nám v navazování vztahů bez ohledu na to, jak moc po nich prahneme. Osamělost bobtná, je čím dál větší a zapouští kořeny. Jakmile na nás dolehne, hned tak se jí nezbavíme.“ Olivia Laingová, Osamělé velkoměsto (The Lonely City)

Svašta se nauči na putu. Jebeš školu, jebeš faks, život je najbolji učitelj. Život izvan ovih naših granica: geografskih, moralnih i tradicionalnih. Na putu si primoran zaboraviti sve što si ikad naučio, shvatiti koje je iluzije u tebi gradila okolina, obitelj, škola, crkva, tradicija. Na putu si slobodan, na putu nitko ne prosuđuje tvoje postupke, nitko osim tebe samog. To ćeš naći na putu, istinskog sebe. I svoje odgovore, kad budeš imao dovoljno životnog iskustva u dupetu. Možeš čitati knjige, gledati dokumentarce, filozofirati s frendovima u zadimljenoj prostoriji Jazz Cluba, ali sve ti to vrijedi jedno veliko ništa. Dok ne odeš van i ne naučiš na vlastitom primjeru. Na vlastitim greškama. Zapamti to.

Ja sam odlučio učiniti sve što je u ljudskoj moći da ne propadnem. Takva misao raste i razvija se u čovjekovoj duši poput djeteta u majčinoj utrobi. U početku je slabašna, još nema nikakvog jasnog lika, samo pobuđuje strastvenu žudnju koja čovjeka goni da ustraje i ne odustaje. Ima strahovitu moć. Postupno prožima i opsjeda onoga tko je nosi, tako da on ne vidi ništa drugo i ni na što ne misli osim na to kako da je otjelovi, kako da donese na svijet taj čudesan plod. S takvom mišlju u sebi čovjek je uistinu nalik na luđaka - ne pita je li ispravno ili nije, je li dobro ili je zlo, radi po nekoj nevidljivoj zapovijedi i zna samo da je sredstvo u vlasti nečeg što je jače od njega. I tada mu nije važno je li ta vlast nebo ili pakao!

Dakle,” kaže on, “poznata Vam je prva i najveća zapovijed – kao i druga, koja joj je nalik – dvije zapovijedi na kojima se zasnivaju svi zakoni i proroci? Vi kažete kako ne možete voljeti Boga; ali meni se čini, ako samo na pravi način razmotrite tko je i što je On, kako si nećete moći pomoći. On je Vaš otac, Vaš najbolji prijatelj: svaki blagoslov, sve što je dobro, ugodno ili korisno, dolazi od Njega; a sve zlo, sve što imate razloga mrziti, izbjegavati, ili od toga strahovati, dolazi od Sotone – Njegovog neprijatelja, a tako i našeg. I baš se iz tog razloga Bog utjelovio u krvi i mesu, kako bi mogao uništiti djela đavolja: jednom riječju, Bog je ljubav; i što više ljubavi u sebi imamo, bliže smo Njemu i više Njegovog duha posjedujemo.

Pierdut câteodată în larga și neprihănita singurătate a naturii, cine n-a ascultat graiul duios si mistic, în care adierile călătoare ale dimineții își destăinuiesc frunzelor adormite ale codrului eterna lor dragoste? Al cui suflet n-a întinerit în fața unei picături de rouă, ce îndoaie, sub greutatea răcoroasă și scânteietoare, fruntea încărcată parcă de gânduri a unei flori? Cu măsura scurtă și neîndestulătoare a inimii sale, cine n-a căutat totuși să socotească nemărginitul adânc al patimii nevinovate, cu care o undă zglobie își lasă strălucitoarea-i goliciune în voia dezmierdărilor șăgalnice ale unei raze de lumină, spre a-și arunca în urmă, peste pudoarea-i parcă jignită, haina de umbră a pădurilor? De câte ori, în mijlocul arborilor muți si neclintiți, nu ne-am simțit ca în tovărășia unor vechi și buni prieteni guralivi! De câte ori nu le-am destăinuit lor durerile noastre și de câte ori, mai cu seamă, nu ne-au alinat ei aceste dureri! Din nenumăratele generațiuni de foi putrede și îngrămădite de vremuri unele peste altele, cine n-a văzut cum își ridică fruntea, rar și sfios, o floare albastră sau roșie, și cine, iarăși, n-a înțeles cum răsare viața din păturile eterne ale morții?... Și, în fața veșnicei nimiciri, cine nu s-a simțit el insuși lunecând pe rostul fatal al lucrurilor spre însăși neînlăturata și desăvârșita sa neființă?... Și cine n-a îndreptat atunci, din nestatornicia lumii acestea, o dureroasă amintire spre lumea de veșnică odihnă a celor ce nu mai sunt?... Și... al cui suflet n-a simțit răsărindu-i, fără de voie, o lacrimă caldă la capătul cugetărilor sale?...

Aby sme boli ľuďom sympatickí a aby za nami išli, musíme ich veru presvedčiť, že nechceme zvrhnúť republiku, naopak, chceme ju obnoviť, očistiť, oprášiť, okrášliť, ozdobiť, vystrojiť, vycifrovať, vyvoňať, slovom, spraviť z nej konečne nádhernú a čarovnú vec pre všetkých. Nesmieme teda vystupovať vo vlastnom mene. Je známe, že nie sme naklonení terajšiemu zriadeniu. Musíme sa obrátiť na nejakého priateľa republiky, ba ešte lepšie, na obrancu tohto režimu. Ťažkosti budú iba s výberom. Najlepšie, ak to bude človek najpopulárnejší, a pokiaľ to tak môžem povedať, najrepublikánskejší. Získame si ho lichôtkami, darmi, a najmä sľubmi. Sľuby sú lacnejšie ako dary a vyplatia sa oveľa väčšmi. Nikdy nedávame toľko ako vtedy, keď dávame nádej. Nie je nevyhnutné, aby bol ktovieako inteligentný. Ba bol by som radšej, keby nebol veľmi bystrý.

Frequentemente me perguntam: "Você acredita que existe inteligência exraterrestre?" Respondo com os argumentos padrões - há muitos lugares no espaço, as moléculas da vida estão por toda parte, emprego a palavra bilhões, e assim por diante. Depois digo que ficaria espantado senão houvesse inteligência extraterrestre, mas que ainda não há absolutamente nenhuma evidência convincente de que ela existe. Muitas vezes me perguntam a seguir: -O que você realmente acha? Respondo: -Acabei de lhe dizer o que realmente acho. -Sim, mas qual é a sua opinião visceral? Mas eu tento não pensar com as minhas vísceras. Se levo a sério minha tentativa de compreender o mundo, pensar com algum órgão que não seja o cérebro, por mais tentador que possa ser, provavelmente complicará a minha vida. Na verdade, é correto guardar a opinião para quando houver evidências.

Clark observa a actividade nocturna na pista, os aviões que estão parados à vinte anos, o reflexo da sua vela bruxuleante no vidro. Não tem esperança de ver um avião levantar voo novamente no seu tempo de vida, mas será possível que nalgum lugar haja navios a partirem? Se houver cidades com iluminação pública, se existem sinfonias e jornais, que mais pode conter este mundo que agora desperta? Talvez haja navios a içar velas neste preciso momento, a viajar em direcção a ele ou para longe dele, tripulados por marinheiro armados com mapas e conhecimento das estrelas, impulsionados pela necessidade, ou talvez simplesmente pela curiosidade: o que foi feito dos países do outro lado? É, pelo menos, agradável considerar essa possibilidade. Agrada-lhe a ideia de haver navios que se deslocam sobre as águas, em direcção a outro mundo fora do alcance da vista.

I kako ovaj tvoj spis ne ide ni za čim drugim nego da uništi ugled i vlast koju i među svijetom i među svjetinom uživaju viteške knjige, ne treba ti prosjačiti sentencije od filozofa, rečenice iz Svetog pisma, priče od pjesnika, govore od retora, čudesa od svetaca, nego nastoj da ti u knjizi budu krepke, valjane i dobro probrane riječi, pa da ti pričanje i rečenice poteku zvučno i ugodno, koliko god možeš, znaš i voliš, a da misli svoje iskazuješ ne brkajući ih i ne zamračujući. Nastoj i o tome da se čitajući tvoju historiju melankolik nasmije, smješljivac da puca od smijeha, priprostomu da ne bude na dosadu, razborit čovjek neka se divi invenciji, ozbiljan neka je ne odvrgne, a umnik neka je svagda hvali. Sve u sve, upni da razoriš loše osnovanu zgradu tih viteških knjiga što ih mnogi mrze a još brojniji hvale; ako to postigneš, nisi postigao malenkost.

Sim, pensa Clarissa, está na hora deste dia acabar. Nós damos nossas festas; abandonamos nossas famílias para viver no Canadá; nós nos digladiamos para escrever livros que não mudam o mundo, a despeito de nossos dons e de nossos imensos esforços, nossas esperanças mais extravagantes. Vivemos nossas vidas, fazemos nossas coisas, depois dormimos - é simples assim, comum assim. Alguns se atiram da janela, outros se afogam, tomam pílulas; muitos mais morrem em algum acidente; e a maioria de nós, a grande maioria, é devorada por alguma doença ou, quando temos muita sorte, pelo próprio tempo. Existe apenas isto como consolo: uma hora, em um momento ou outro, quando, apesar dos pesares todos, a vida parece explodir e nos dar tudo o que havíamos imaginado, ainda que qualquer um, exceto as crianças (e talvez até elas), saiba que a essa seguir-se-ão inevitavelmente muitas outras horas, bem mais penosas e difíceis. Mesmo assim, gostamos da cidade, da manhã, e torcemos, como não fazemos por nenhuma outra coisa, para que haja mais.

Un soir de juin, Ubac n'a pas voulu dormir dans la maison. Ca ne lui arrive jamais. Habituellement, il se love dans le hall d'entrée, merveille de vigie. Ce soir-là, il n'en était pas question. Il s'est étendu au bout de la terrasse, loin des murs, loin du châtaignier, loin de l'homme. Je l'ai appelé, il m'a ignoré, je pensai qu'il avait trop chaud à l'intérieur. Cette nuit-là, la terre a tremblé, nous réveillant Mathilde et moi, je jetai un œil dehors, Ubac dormait paisiblement. "2,6 sur l'échelle de Richter" titrait au matin Le Dauphiné Libéré, c'est un petit score, mais de dedans, c'est assez. A étudier de près nos talents de maçons, ce chien avait sans doute émis quelques doutes quant à la tenue du bâti. Trois ans plus tard après des centaines de nuits à nouveau dans l'entrée, Ubac rejoua la scène, n'envisageant sa nuit qu'en compagnie des étoiles. En plaisantant, Mathilde dit: "Compagnons, tenons-nous prêts, la terre va trembler cette nuit !" Le lendemain, Le Dauphiné affichait un 3 plus flatteur, et quelques granges centenaires avaient abdiqué. Il savait. Ce chien à la vie douillette serait donc de la trempe des éléphants de Yala flairant fuyant le tsunami ? Qui lui a dit ?

Há mais de dois mil e quinhentos anos nasceu no Nepal um homem chamado Siddharta Gautama, um príncipe pertencente a uma casta nobre e que vivia num palácio. Ao constatar, porém, que para lá do palácio a vida era feita de sofrimento, Siddharta abandonou tudo e foi para a Índia viver numa floresta como um asceta, dilacerado por uma pergunta: 'para quê viver quando tudo é dor?' Durante sete anos deambulou pela floresta em busca da resposta a essa pergunta. Cinco ascetas convenceram-no a jejuar, por acreditarem que a renúncia às necessidades do corpo criaria a energia espiritual que os conduziria à iluminação. Siddharta jejuou tanto que ficou esquelético e o seu umbigo tocou-lhe na coluna vertebral. No final, constatou que o corpo necessita de energia para alimentar a mente na sua busca. Decidiu, por isso, abandonar os caminhos extremos. Para ele, o verdadeiro caminho não era o da luxúria dos dois extremos. escolheu antes o caminho do meio, o do equilíbrio. Um dia, após banhar-se no rio e ao comer um arroz-doce, sentou-se em meditação debaixo de uma figueira, uma árvore da iluminação, a que chamam Bodhi, e jurou que não sairia dali enquanto não atingisse a iluminação. Após quarenta e nove dias de meditação, chegou a noite em que alcançou finalmente a clarificação final de todas as suas dúvidas. Ele despertou por completo. Siddharta tornou-se Buda, o Iluminado.

Être aimé d'une jeune fille chaste, lui révéler le premier cet étrange mystère de l'amour, certes, c'est une grande félicité, mais c'est la chose du monde la plus simple. S'emparer d'un cœur qui n'a pas l'habitude des attaques, c'est entrer dans une ville ouverte et sans garnison. L'éducation, le sentiment des devoirs et la famille sont de très fortes sentinelles ; mais il n'y a sentinelles si vigilantes que ne trompe une fille de seize ans, à qui, par la voix de l'homme qu'elle aime, la nature donne ses premiers conseils d'amour qui sont d'autant plus ardents qu'ils paraissent plus purs. Plus la jeune fille croit au bien, plus elle s'abandonne facilement, sinon à l'amant, du moins à l'amour, car étant sans défiance, elle est sans force, et se faire aimer d'elle est un triomphe que tout homme de vingt-cinq ans pourra se donner quand il voudra. Et cela est si vrai que voyez comme on entoure les jeunes filles de surveillance et de remparts ! Les couvents n'ont pas de murs assez hauts, les mères de serrures assez fortes, la religion de devoirs assez continus pour renfermer tous ces charmants oiseaux dans leur cage, sur laquelle on ne se donne même pas la peine de jeter des fleurs. Aussi comme elles doivent désirer ce monde qu'on leur cache, comme elles doivent croire qu'il est tentant, comme elles doivent écouter la première voix qui, à travers les barreaux, vient leur en raconter les secrets, et bénir la main qui lève, la première, un coin du voile mystérieux. Mais être réellement aimé d'une courtisane, c'est une victoire bien autrement difficile. Chez elles, le corps a usé l'âme, les sens ont brûlé le cœur, la débauche a cuirassé les sentiments. Les mots qu'on leur dit, elles les savent depuis longtemps ; les moyens que l'on emploie, elles les connaissent, l'amour même qu'elles inspirent, elles l'ont vendu. Elles aiment par métier et non par entraînement. Elles sont mieux gardées par leurs calculs qu'une vierge par sa mère et son couvent ; aussi ont-elles inventé le mot caprice pour ces amours sans trafic qu'elles se donnent de temps en temps comme repos, comme excuse, ou comme consolation ; semblables à ces usuriers qui rançonnent mille individus, et qui croient tout racheter en prêtant un jour vingt francs à quelque pauvre diable qui meurt de faim, sans exiger d'intérêt et sans lui demander de reçu. Puis, quand Dieu permet l'amour à une courtisane, cet amour, qui semble d'abord un pardon, devient presque toujours pour elle un châtiment. Il n'y a pas d'absolution sans pénitence. Quand une créature, qui a tout son passé à se reprocher, se sent tout à coup prise d'un amour profond, sincère, irrésistible, dont elle ne se fût jamais crue capable ; quand elle a avoué cet amour, comme l'homme aimé ainsi la domine ! Comme il se sent fort avec ce droit cruel de lui dire : « vous ne faites pas plus pour de l'amour que vous n'avez fait pour de l'argent. » Alors elles ne savent quelles preuves donner. Un enfant, raconte la fable, après s'être longtemps amusé dans un champ à crier : « au secours ! » Pour déranger des travailleurs, fut dévoré un jour par un ours, sans que ceux qu'il avait trompés si souvent crussent cette fois aux cris réels qu'il poussait. Il en est de même de ces malheureuses filles, quand elles aiment sérieusement. Elles ont menti tant de fois qu'on ne veut plus les croire, et elles sont, au milieu de leurs remords, dévorées par leur amour. De là, ces grands dévouements, ces austères retraites dont quelques-unes ont donné l'exemple. Mais, quand l'homme qui inspire cet amour rédempteur a l'âme assez généreuse pour l'accepter sans se souvenir du passé, quand il s'y abandonne, quand il aime enfin, comme il est aimé, cet homme épuise d'un coup toutes les émotions terrestres, et après cet amour son cœur sera fermé à tout autre.

Túlajúc sa ošumelými uličkami Brooklynu alebo manhattanských štvrtí ako Soho, Greenwich Village, Chinatown či Chelsea som pochopil, že najväčšie čaro tohto mesta je práve v jeho obyvateľoch. Tento novodobý Babylon, plný všemožných rás, etník, náboženstiev a ich kombinácií, žijúcich vedľa seba v nevídanej ohľaduplnosti a harmónii, obohacujúc sa navzájom svojou odlišnosťou, ma okamžite naplnil nádejou, že to s našou planétou nie je až také zlé, ako by sa človeku zdalo, keď počúva xenofóbny štekot našich smutne prázdnych, svaly napínajúcich ratlíkov hrdých na svoju dokonalú rasu, ktorí nikdy nevystrčili nos zo svojho malého špinavého dvora a zúrivo ceria zuby spoza jeho plota na okoloidúcich basetov, chrtov či pouličných bastardíkov s nenávisťou k ich slobode. Jednou z dôležitých vecí, ktoré cestovanie človeku môže poskytnúť, je práve táto možnosť vyvenčiť svojho vnútorného zakomplexovaného ratlíka a zoznámiť ho s tým, ako funguje neznámy svet za pletivom toho jeho plota. Určite mu to prospeje.

Živio je nagnut nad požutjeljim knjigama istorije. Za ovog čudnog čoveka, tad sam mu zavidio na tome, kao da je postojalo samo vrijeme koje je prošlo, pa i ovo je vrijeme je samo vrijeme koje će proći. Rijetko je ko bio tako srećno isključen iz života kao on. Godinama je lutao po Istoku, tragajući u čuvenim bibliotekama za istorijskim djelima, i vratio se u svoj rodni kraj, sa velikim zavežljajem knjiga, siromašan a bogat, pun znanja koje nikome nije trebalo, osim njemu. Iz njega je izlazilo znanje kao reka, kao potop, zatrpavala su te imena, zbivanja, strah te hvatao od gužve što je u tom čovjeku živjela kao da sad postoji, kao da to nisu aveti i sjenke već živi ljudi koji neprestano djeluju, u nekoj strašnoj vječnosti postojanja.

Čovjeka bi prenerazilo kako i najjednostavniji, najjadniji, čak i najgluplji čovjek na svijetu može biti vlasnik veličanstvene i kompleksne duše! Zašto toliko bježimo od te spoznaje i smatramo da je shvaćanje stvorenja kojeg zovemo čovjekom i donošenje suda o njemu jedna od najlakših stvari? Zašto ne želimo ništa govoriti o kvaliteti sira kojeg prvi put vidimo, a donosimo konačnu odluku o čovjeku kojeg prvi put srećemo i mirne duše prelazimo na drugog?

Kuch dhundhla sa yaad hai; kuch dhundhla sa he dekhti hun; woh sehmi si andheri raat, woh aik ajeeb si khamoshi aur phankay ki ahista se chalne wali bechain awaaz. Khirki per nazar pri to yun lga jese chand or sitaron ki lapait mein mehfooz hun mein; lekin achanak woh jo aik dastak hui aur dill ki dharakne ki raftar kuch tez maloom hui balkay khassi tez maloom hui ese jese kisi ne mun per hath rakh dya hou; tharthrahat aur ghabrahat k sath awaz halak se nikal rhi hai lekin koi sunne wala nahi ya awaz he nahi thi. woh khamosh si aah-o-pukaar, woh nazron ka gir jana, aur honton ka khushk hojana; woh jo yun mehsoos hua k shayad kisi ki mojoodgi ka najaiz ehsas hua, kisi ka hona na gawaar kya, na zeb lga; khassa haya ka daman chaar hou rha tha, kaheen badboo si mehsoos hui; shayad woh qatal-e-khass ho rha tha, khuda dekh raha tha; uski woh garam sansain aur meri khamosh siskyan; laal joray per kali siyaahi ka rung charh raha tha, woh jora mehaz aik hawa ka jhonka sa mehsoos hua jo tez andhi ki nazar hogya; woh kaheen mehfil-e-khass loot raha tha, mein usi mehfil mein khud ko zinda dargor ker rhi thi; aur kaheen chambeli ka phool murjha gya, baghbaan kahan tha? Koi to dastak thi jiske hone per yun lga, woh jo me mehfooz thi apne he ghar mein woh mehaz aik khayal tha; aik veham-o-ghuman tha; jo kaheen us raat k andhere mein dher hogya.

Ne budite ravnodusni na tudjoj patnji

Sve može biti. Ali jedno ne može: ne može biti da će posve i zauvek nestati velikih i umnih, a duševnih ljudi koji će za božju ljubav podizati trajne građevine, da bi zemlja bila ljepša i čovek na njoj živio lakše i bolje. Kad bi njih nestalo, to bi značilo da će i božja ljubav ugasnuti i nestati sa sveta. To ne može biti.

LOVE SHAYARI |HINDI LOVE SHAYARI|HINDI LOVE SHAYRI WITH IMAGES HAZAR CHAHERON ME HINDI LOVE SHAYARI Hazaar chaheron me ek tum hi dil ko ache lage Warna na chahat ki kami thi na chahane Walon ki PYAR WO NAHI HINDI LOVE SHAYARI Pyaar wo nahi jo duniya ko dikhaya jaye pyar wo hai jo dil se nibhaya jaye KOI GUNAH NAHI LOVE SHAYARI pyar karna koi gunah nahi hota pyar se pyara koi jazbaa nahi hota pyar ka rishta isliye chipana padta hai kyon ke suchaa pyar logo se bardasht nhi hota ...... FOR MORE LIKE THIS PLEASE VISIT HINSMEER.BLOGSPOT

Yang hawak mong diploma, para 'yan sa iba, hindi para sa'yo.

Po celý život jsem hledala lék na všechny druhy životních problémů – osobních, společenských, politických, globálních. Jsou mi hluboce podezřelí lidé, kteří nabízejí jednoduchá řešení, něco tvrdí s naprostou jistotou nebo si činí nárok na výhradní vlastnictví pravdy. Stejně skepticky pohlížím na všechny, podle nichž je všechno tak složité a členité, že se v tom nemůžeme vyznat, a vše je tak mnohostranné, že se můžeme celý život den co den hnát za poznáním, a přitom nic nevědět jistě. Jsem přesvědčena, že když pravdu spatříme, poznáme ji, jenom se tak třeba nestane okamžitě a bez úsilí o hlubší poznání. Je tomu tak proto, že cíl, k němuž směřujeme, a dobro, v něž doufáme, nepřicházejí jako nějaká závěrečná odměna, ale jsou skrytým společníkem našeho hledání. Odpověď na otázku, proč jsme tady, nám nedá to, co najdeme. Je skryta v důvodu, proč nemůžeme přestat hledat.

Što je na ovom svijetu sjena i odraza bilo stvarnije? Njihove slatke sanje ili njegove brige i strahovi?

O mal não é o que entra na boca do homem - ponderou o Alquimista. - O mal é o que sai dela

May pag-asa nga ba sa mga bagay na hindi natin alam? Dapat ba akong matakot sa mga posibleng mangyari o magtiwala sa mga posibleng mangyari? O maaaring dalawa? Matakot at umasa?

My journey has only begun and if, in the end, I should fail then I have failed admirably. For even in my failure I had the courage to do what other's did not.

Iwanan mo na ang lungkot at lumbay, Mabuhay ng masaya, at huwag sumabay sa agos ng problema.

Unti-unti ko ng natutunan tanggapin ang mga bagay na dati ayaw kong mawala.

Sow revolution within yourself, which will create new awakening within you.

Naniniwala ako na kapag gusto mo ang isang bagay, walang mahirap para sa'yo. Kada semplang... Pagpag, bangon, sugod lang. Magkakamali ka ng paulit-ulit pero magpapatuloy ka parin, dahil minsan kailangan nating madapa para sa mas tamang paraan ng pagtayo.'PADAYON LANG!

Handa ka na, kapag naramdaman mo na ang pagbabago.

A pinch of Mother Hard girl vibes, source na mama; "If mum could do it, why can't I?" Self-sacrificing vibes, source na mama; "If mum could do it, why can't I?" Industrious vibes, source na mama; "If mum could do it, why can't I?" Resilient vibes, source na mama; "If mum could do it, why can't I?" I am undeniably not a Mama's girl but I am uncontestably Mama's made I am a pinch of my Mother

My lola had made a few jars of her specialty, matamis na bao, or coconut jam, to spread on our pandesal and kakanin. The fragrant smell of coconut cream, caramelized sugar, and pandan leaves wafted through the room, the intoxicating aroma of the dark, sticky jam making my mouth water. I scanned the contents of the fridge, waiting for inspiration to strike. Whatever I made had to be small and snack-y, so as to complement but not draw attention from my grandmother's sweet, sticky rice cakes. Maybe some kind of cookie to go with our after-dinner tea and coffee? Coco jam sandwiched between shortbread would be great, but sandwich cookies were a little heavier and more fiddly than what I was looking for. Maybe if they were open-faced? As I thought of a way to make that work, my eyes fell on the pandan extract in the cabinet and everything clicked into place. Pandan thumbprint cookies with a dollop of coconut jam! Pandan and coconut were commonly used together, plus the buttery and lightly floral flavor of the cookies would balance well against the rich, intense sweetness of the jam.

Il n'a jamais frappé ma mère, mais : l'a menacée de disparition, traitée de connasse et de vioque une bonne centaine de fois, a tendu son poing au-dessus d'elle, lui a agrippé les seins de colère et d'excitation mêlées dans la cuisine, lui a rappelé qu'elle n'était pas bonne à grand chose, puis lui a rappelé le contraire, qu'elle pouvait tout faire, qu'elle était bien plus intelligente et talentueuse qu'elle n'osait se le figurer. L'a comblée et humiliée, parfois dans une même phrase, un même geste, l'a tordue. Une seule chose était certaine : sans lui, elle ne s'en sortirait pas. Il ne m'a jamais frappée avec ses poings, mais : m'a jetée d'un coup de pied du haut de l'escalier, pris le bras entre ses deux mains, tordant ma peau d'enfant sous la sienne, plus rêche, plus marquée par la vie, m'a menacée surtout, souvent, pour m'apprendre la vie, m'a dit et répété que j'allais le payer, plus tard, que je paierais tout, même ce que je n'avais pas fait, que tout se payait, son poing au-dessus de mon visage, m'a dit et répété cela, me parlant d'une voix fauve, comme on montre les crocs.

Vestia marfim e trazia o mundo no olhar. Mal me lembro das palavras do padre, nem dos rostos perdidos de esperança dos convidados que enchiam a igreja naquela manhã de Março. Permanece apenas em mim o roçagar dos seus lábios e, ao entreabrir os olhos, o juramento secreto que trazia na pele e que recordaria todos os dias da minha vida.

Vestia de marfim e transportava o mundo no olhar. Mal me recordo das palavras do padre, nem dos rostos perdidos de esperança dos convidados que enchiam a igreja naquela manhã de março. Fica apenas em mim o roçar dos seus lábios e, ao entreabrir os olhos, o juramento secreto que trazia na pele e que lembraria todos os dias da minha vida.

Mga bata, pag sinabi na ng mommy niyo na ayaw niya sa guy, makinig kayo at mag isip-isip. Wag niyong isipin na kalooban ang parents niyo; dapat kakampi niyo sila kasi sa kanila din naman kayo tatakbo kung hindi mag-work out ang romantic relationship niyo.

if there are so many people who are against your relationship, na gigil na gigil paghiwalayin kayo, stop, look, and listen. Totoo ' yung love is blind. Kaya maganda din na makinig sa mga tao outside your relationship[. Baka naman there's really something wrong, which you're just too blinded to see.

Cheating should never be tolerated whatever the reason is.

No woman deserves to be an option.

If you're already giving the guy the priveleges of a boyfriend minus the commitment, why would he even commit to you eh nakukuha na nya ang lahat, ' di ba?.

Violent s'ya or verbally abused ka" No woman deserves to be treated that way. Kung hindi ka nirerespeto ng partner mo ngayon pa lang, how do you expect him to treat you well when you're already his wife? Never let a man hurt you physically or verbally. If he has done it more than twice, honey, leave! Save yourself from future pain.

Pag alam mo na ang relationship niyo is wrong to begin with, it will never be right until the end.

When dating, don't look for someone who will complete you. Look for someone who will complemet you.

If you think you'll be ashamed of what you're going to do, or if you think you're not going to be proud pf it, then don't do it.

Wag kang makulit. Kung alam mo na ngang hindi p'wede, wag mo na i-push.

A guy who really loves you will never make "break up" an option sa away n'yo. He wouldn't dare 'cause he's scared to lose you.

Follow your heart but don't forget to bring your brain with you.

Our parents may not know who The One for us is exactly but they sure can tell whether a guy is not The one for us.

Le fait misogynique, comme toute relation répressive , n'a que faire des bonnes volontés de Piotr, Jim ou Jacques. Il déborde cruellement les individus. Il fait partie des institutions, il sous-tend les structures mentales. On ne peut comprendre le malheur féminin si l'on ne tient pas compte d'abord de ce qu'il est : un phénomène communautaire, historique, général, mondial, une relation fondamentale entre la femme et le non-femme (la meilleure définition du mâle). Il affecte toute culture, et se traduit fortement encore dans l'inculture. Il oriente tous les rapports entre les sexes, et ceux des individus du même groupe sexuel entre eux. Il est à la fois le plus intime de notre particulier, et le plus commun de notre collectif. Il est l'air que nous respirons. Françoise d'Eaubonne.

– Ale rzecz w tym, że nie wyobrażam sobie świata bez babci. Nie liczę na cud. Po prostu chcę, żeby żyła. – Seunghun, ja chyba bym tego nie chciała na jej miejscu. Życie nie ma sensu, gdy nie można nic zrobić, kiedy jest się skazanym na leżenie. ... Seunghun zapytał: – A jakie życie ma sens? Kiedy wiedziałam, że serce mojego syna się zatrzymało, błagałam i prosiłam lekarza, żeby go ratował. Powiedziałam, że nie ma znaczenia, czy będzie przykuty do łóżka, że nie będzie mówić ani nie otworzy oczu, i błagałam lekarza, żeby pozwolił mu żyć. Ze względu na jego córkę, która nie wyszła jeszcze za mąż, i ze względu na starą matkę. Mówiłam to szczerze. Wierzyłam, że żyjący mąż, ojciec i syn samym swoim istnieniem może nieść rodzinie pociechę i wsparcie. Czym mój syn różnił się od mojej siostry? Różnili się czymś w ogóle?

Dan 84. Posljednji dan mog puta i prvi dan kad ne moram hodati. ... Lagao bih kada bih rekao da sam bio uzbuđen, da mi je srce lupalo, čelo se znojilo. Istina je bila drukčija. ... Uopće nisam razmišljao o putu. Sada sam bio tu, na cilju, i to je to.

Sumulat ako ng plano sa eroplanong papel. Pinalipad ko ito, pero bumagsak lang sa sahig. Pinulot ko ulit, pinalipad sa himpapawid. Alam kong babagsak lang sya sa sahig. Kaya hindi na masakit. Duon ko naisip na kahit ilang beses man syang bumagsak sa sahig. Nakalipad sya,kahit na sandali. Nag bigay ng kasiyahan sa aking mga mata. Sinabayan ng kaunting ngiti, sa aking labi. Napagod ako at nilukot ang eroplanong papel. Subalit ang plano ay nakalagay na sa pag-iisip. Ang tanging masasabi ko lang salamat Paginoon. Dahil binigyan ninyo kami ng papel sa napakagandang mundong ito. -Aron Micko

Svatko mora ostaviti nešto kad umre, rekao je moj djed. Dijete ili knjigu ili sliku ili kuću ili sagrađen zid ili izrađen par cipela. Ili zasađen vrt. Nešto što je tvoja ruka dodirnula na neki način, da tvoja duša ima kamo otići kad umreš, i kad ljudi pogledaju to stablo ili taj cvijet koji si posadio, ti ćeš biti ondje. Nije važno što napraviš, glavno da promijeniš nešto iz stanja kakvo je bilo prije nego što si to dotaknuo u nešto što će biti nalik tebi nakon što makneš ruke. Razliku između čovjeka koji samo kosi travu i vrtlara upravo je u dodiru , rekao je. Kosac kao da uopće nije bio ondje, vrtlar će ondje biti cijeli život.

Sana sapat na ang isang milyong beses na narinig mong mahal ka namin ng pamilya mo; kaming mga taong natulungan mo

Instead of brooding because we don't know what to do let's remember that we haven't even started. We have nothing to lose. Let's struggle in whatever way we can. To move forward.

„Sadašnjost je naša. Na nama je da iskoristimo ovu sekundu, sada i ovdje, ovaj trenutak prije sljedećega. To je jedini besplatni dar koji nam svemir nudi. Prošlost nam više ne pripada, a budućnost je samo fantazija, nikad zajamčena. No sadašnjost nam pripada. Jedini način da ostvarimo tu fantaziju jest da prihvatimo ovaj trenutak.

Sadašnjost je naša. Na nama je da iskoristimo ovu sekundu, sada i ovdje, ovaj trenutak prije sljedećega. To je jedini besplatni dar koji nam svemir nudi. Prošlost nam više ne pripada, a budućnost je samo fantazija, nikad zajamčena. No sadašnjost nam pripada. Jedini način da ostvarimo tu fantaziju jest da prihvatimo ovaj trenutak.

Kako neke zledi ni vreme ne zaleči. To je jedna od stvari koje su ti suđene, ali ti se nekom igrom slučajnosti izjalove, pa te celog života proganja i podseća na propuštenu sreću.

A ligação estreita entre a morte e a tristeza é uma opinião ingênua. As lágrimas dos vivos, em resposta à sua chegada, têm um sentido nada oposto à alegria. Longe de serem dolorosas, as lágrimas são a expressão de uma consciência aguda da vida em comum captada na sua intimidade. É certo que é no momento em que a ausência segue repentinamente a presença que essa consciência é mais aguda, como na morte ou na simples separação, e nesse caso, o consolo (no sentido profundo que os místicos davam aos «consolos») está amargamente ligado ao facto de não poder durar, mas é precisamente o desaparecimento da duração, e com ela os comportamentos neutros que a acompanham, que destapa um fundo das coisas cujo ofuscamento cega (por outras palavras, é evidente que a necessidade da duração nos rouba a vida, e que só, em principio, a impossibilidade da duração nos liberta). Noutros casos as lágrimas respondem ao triunfo inesperado, à sorte que nos faz exultar, mas sempre de modo insensato, muito além da preocupação com o tempo futuro.

Na to tamahine ka pai i ta kina mai ai teni ke keno ki konei. It was this lovely girl who brought the seal here. Visits were often made by the sea, so the beautiful young woman draws lovers to her as though they were seals coming in from the sea. Maori proverb

Svaki čovjek na tvom životnom putu Imao je ulogu neku, veću ili manju Zato ne zaboravi one Koji u život ti zađu.

O desconhecido é a energia de criatividade que nos permeia, quando nos entregamos. Criatividade é a palavra. A sincronicidade do Universo é mais criativa que a sua mente limitada, o seu ego. Se entregue e verá...

Ninguém é morto ou está morto. Ser ou estar implica existência. A morte é a ausência, já não está, já não é. Só no domínio do pensamento será ou viverá o ausente. Da vida só a própria faz parte. Na morte, choramos sempre o futuro, o devir que não nos permite ouvir mais aquele ser, o "nunca mais" que nos impede a dádiva da partilha, que nos faz caminhar sem um dos nossos membros. As pessoas são as nossas testemunhas e, quando uma delas parte, é como se levasse esse pedaço de vivência.

Je suis pourtant convaincu que la force de persuasion de la secte chrétienne tenait en grande partie à sa capacité d'inspirer des gestes sidérants, des gestes - et pas seulement des paroles - qui allaient à l'inverse du comportement humain normal. Les hommes sont ainsi faits qu'ils veulent - pour les meilleurs d'entre eux, ce n'est déjà pas rien - du bien à leurs amis et, tous, du mal à leurs ennemis. Qu'ils aiment mieux être forts que faibles, riches que pauvres, grands que petits, dominants plutôt que dominés. C'est ainsi, c'est normal, personne n'a jamais dit que c'était mal. La sagesse grecque ne le dit pas, la piété juive non plus. Or voici que des hommes non seulement disent mais font exactement le contraire. D'abord on ne comprend pas, on ne voit pas l'intérêt de cette extravagante inversion des valeurs. Et puis on commence à comprendre. On commence à voir l'intérêt, c'est-à-dire la joie, la force, l'intensité de vie qu'ils tirent de cette conduite en apparence aberrante. Et alors on n'a plus qu'un désir, c'est de faire comme eux. (p. 204)

La postérité n'a jamais rendu l'étreinte des tombes moins dure. Elle a juste le mérite de modérer notre peur de la mort puisqu'il n'y a pas de thérapie mieux appropriée à notre inexorable finitude que l'illusion d'une belle éternité.

... autêntica humildade -- um coração mais interessado na glória de Deus do que na nossa, e mais aplicado a servir aos outros do que a nós mesmos. Esta é, de fato, a postura da humildade para a qual Deus olha.

Solo allora la sua bocca fu sulla mia. Sussultando, schiusi le mie. Sapeva di neve e di qualcosa di dolce e intenso, come il cioccolato. Ma non mi stava baciando. Hunter stava inspirando.

Princesa? Princesa é o cacete e a rainha é a minha mão metendo um murro na cara dele, se ele não tirar as mãos dela.

-Riley, olhe para mim - peço. - E depois olhe para ele. Somos completamente diferentes, de mundo totalmente opostos. Ele é um empresário, dono de um império, e eu sou apenas a sua secretária dedicada e apaixonada - termino de pronunciar as palavras sentindo um gosto amargo na boca.

Pamtim šta mi je mama jednom rekla o brigama. Rekla je da kada brinemo, kada nas nešto vuče nadole, treba da hodamo. Da odemo u dobru, dugačku šetnju, rekla je. Ritam se mrsi za tobom, žuri da te prestigne, pa ono između, na neki način, stekne smisao. Jedna noga je tvoje srce, druga je tvoj um. Zajedno mogu da ti olakšaju brige, da ih razbistre. "Samo hodaj", rekla je, "samo hodaj.

Pour illustrer ceci et mieux faire comprendre ce que nous voulons dire, le meilleur exemple nous paraît être celui des Principes du calcul infinitésimal, ouvrage dont on parle peu et qui, bien qu’il ait été publié après la Seconde Guerre mondiale, est typique de l’inspiration première et de la méthode de René Guénon. On aurait d’ailleurs tort de le considérer comme un écrit d’importance secondaire car il contient, notamment dans les considérations développées sur la notion d’« intégration », un enseignement essentiel dont on ne trouve pas l’équivalent dans le reste de l’oeuvre guénonienne. Cet enseignement s ’appuie conjointement sur un examen critique des théories avancées par Leibniz pour justifier la méthode infinitésimale, de sorte que la lumière de l’Intellect primordial est projetée ici, non pas sur une doctrine ou un symbole traditionnel, mais bien sur les thèses d’un philosophe « semi-profane ». On juge mieux, par cet exemple, comment certaines méprises ont pu naître au sujet de la portée exacte de la doctrine exposée par Guénon : s’il est bien évident qu’aucune organisation initiatique n’a jamais fondé sa méthode spirituelle sur la lecture de Leibniz, la compréhension parfaite du symbolisme mathématique exposé au chapitre XVIII du Symbolisme de la Croix implique, en revanche, une connaissance approfondie de la méthode différentielle et du calcul intégral.

Às pressas, aos prantos, aos tropeços, disparou de volta pelo caminho das tochas que carregavam o mesmo fogo que a queimava e transformava por dentro. Sentiu na alma o ardor das brasas e a luz que ofuscava o que antes era escuridão, em um processo que mais doía do que purificava, mas que ela sabia ser necessário. Tal qual uma fênix, teria que enfrentar as chamas se quisesse renascer.

My space imekuwa null na void hakuna jokes ni poetry na voice so i write for my niggas who will never make it,inspire my friends who already have it.

Nós podemos começar e terminar longas fases de tormenta interna sem que ninguém perceba; nós podemos estar perturbados de verdade quando nossa vida, na teoria, é muito fácil; nós podemos estar felizes verdadeiramente, ainda que outras pessoas vejam problemas em nossas vidas; e finalmente, nós podemos ficar loucos e normais sem que o mundo tenha mudado de forma visível. A vida muda. Os ciclos se desenrolam sem que nós precisemos pedir ou autorizar. Nós não podemos congelar as boas fases, mas podemos vivê-las da melhor forma possível.

You go think say e don finish, But if determination dey, all na stages.

Também comparo esses desafios ou obstáculos a lugares de parada na jornada da alma em evolução. A viagem é longa e muitas vezes nos sentimos cansados. Às vezes precisamos parar para abastecer e nos alimentar, às vezes para cumprir acordos em lugares específicos. Mas toda parada serve para, de alguma maneira, nos recuperarmos e absorvermos aprendizados. As pausas servem para revermos o mapa da vida e nos situarmos na jornada. Nesses momentos, também podemos rever os lugares por onde andamos e os buracos pelos quais passamos, a fim de evitar novas quedas. Mas paramos, principalmente, para resgatar partes nossas que ficaram presas no passado e para absorver determinadas lições. E, dessa forma, vamos nos fortalecendo para seguir rumo ao destino final.