Wikang Pambansa Wika Quotes

[P]inakapobre ang wika ng Metro Manila” pagdating sa karanasang pambansa.

NASA panlapi (affix) ang henyo ng ating wika . . . Parang ito ang kaluluwa ng Filipino. Nasa pagsapól ng iba't ibang salimuot ng mga unlapi, gitlapi, at hulapi ang tatak ng kadalubhasaan sa wikang Filipino.

Kinakalawang ang kaalaman sa kahit katutubong wika kapag hindi naihahasa; “lumalansa” ang dila kapag laging wikang banyaga ang ginagamit at pinag-aaralan.

Ang katamarang mag-aral sa Filipino ay sintomas lámang ng mababaw (o paimbabaw?) na nasyonalismo sa wika.

Tinawag niya (Eusebio T. Daluz) ang naturang paghahalò ng mga salitâ mula sa ibá-ibáng wika na isang operasyon tungo sa pagbuo ng wikang “Pilipinhon”—na tatawagin din niyang “Pilipino”—kayâ maituturing na pasimunò siya ng pagpapangalang “Pilipino” sa isang wikang panlahat ng Filipinas.

Natatandaan din niyang (LKS) si E. T. Daluz ang lumikha ng “katarúngan” mula sa “taróng” ng Sebwano at ipinantumbas sa justicia, ang humiram ng “bansâ” at “gurò” mula sa Maláyo para itapat sa nacion at maestro/maestra. Si Isidro Abad naman ang kumuha ng “lunâ” sa Sebwano, dinagdagan ng N, para maging lunán at itumbas sa lugar. Hindi naman daw nakapasá sa Samahan ng mga Mananagalog ang “agtúray” ng mga Ilokano para ipalít sa “gobernador” dahil malápit sa “katúray.” —Mula sa Ang Wika sa Panahon ng Cold War, páhiná 369

Ayon sa makabagong pamamaraan, ang nguni’t, gayon din ang iba pang pangatnig na nakagawian nang samahan ng “t,” gaya ng datapwa’t, subali’t, sapagka’t, ay naisusulat na rin nang walang kudlit—ngunit, datapwat, subalit, sapagkat—alang-alang sa ikadadali ng pagsulat. Ganito ang nangyari sa bakit (bakit at) at sa kahit (kahit at o kahiman at), na ngayo’y kapwa isinusulat nang walang kudlit. —Mula kay C. H. Panganiban sa Sariling Wika, na sinipi sa Konserbatismo versus Modernismo, páhiná 374